Osmanlı şeyhülislamlarının on ikincisidir. İsmi Abdülkadir'dir. Ispartalı (Hamidli) Mehmed Efendi'nin oğlu olduğu için Abdülkadir-i Hamidî veya Isparta Çelebisi lakaplarıyla tanınır. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte Isparta'da doğmuş, 955 (m. 1548) senesinde Bursa'da 70 yaşını geçmiş olarak vefat etmiştir. Kabri, Bursa'da kendi yaptırdığı mescit ve medresenin bahçesinde, Musa Baba kabrinin yanındadır.
Fakir bir aileden gelen Abdülkadir Çelebi, ilk eğitimini memleketinde tamamladıktan sonra Bursa'ya gitmiş ve Molla Rükneddin Efendi'den ilim tahsil etmiştir. Kanunî Sultan Süleyman Han'ın yakınlarından Mustafa Ağa'nın çocuklarına ders vererek dikkatleri üzerine çekmiş, ardından İstanbul ve Bursa'daki çeşitli yüksek dereceli medreselerde müderrislik yapmıştır.
Sırasıyla şu önemli görevlerde bulunmuştur. 1520 senesinde Bursa Kadılığı, 1522 senesinde İstanbul Kadılığı, 1522 senesinde Anadolu Kazaskerliği görevlerine getirilmiş ve Anadolu Kazaskerliği vazifesini 14 yıl sürdürmüştür. Hakkında çıkarılan asılsız dedikodular sebebiyle bir süre emekliye ayrılmış, Hacc ibadetini yerine getirip döndükten sonra itibarı iade edilmiştir.
949 (m. 1542) senesinde Şeyhülislamlık makamına getirilmiştir. Ancak sağlık sorunları nedeniyle bu ağır vazifeyi sadece üç ay yürütebilmiş ve kendi isteğiyle istifa ederek Bursa'ya çekilmiştir. Bursa'da bir mescit ve medrese inşa ettirerek hayatının sonuna kadar ilimle meşgul olmuştur.
Abdülkadir Çelebi; özü sözü doğru, cömert, fıkıh ve diğer dini ilimlerde derinleşmiş bir âlimdir. Evi, döneminin âlim ve faziletli kimselerinin uğrak yeri haline gelmiş bir ilim meclisi niteliğindeydi.
Şiirlerinde Kadirî mahlasını kullanmıştır. Özellikle beş beyitlik gazelleriyle tanınan usta bir ediptir. Fetâvâ-i Kadiriyye adlı eseri, verdiği fetvaların toplandığı bir eserdir. Ayrıca çeşitli ilmî risaleleri ve şiirlerinden oluşan manzum eserleri vardır.
