Son devir Kadirî şeyhlerinden olan Abdülkadir bin Muhyiddin el-Erbilî, Kadiriyye tarikatının Halisiyye kolunun kurucusu olan Ziyaeddin Abdurrahman es-Sıddikî el-Kerkukî'nin halifesidir. Yaklaşık 1221 (m. 1806) yılında doğmuş, 1315 (m. 1897) yılında 94 yaşında vefat etmiştir. Kabri, Şanlıurfa'da Kurtuluş Meydanı'ndaki Halvetî Tekkesi'nin yanındaki türbesindedir.
Abdülkadir Erbilî, "Sakıb" lakabıyla tanınan El-Hac Mehmed Emin Efendi'nin Urfa'da (Ruha) inşa ettirdiği tekkeye şeyh olarak tayin edilmiştir. 1288 (m. 1871) yılında İstanbul'u ziyaret ederek dönemin ilim ve tasavvuf çevreleriyle irtibat kurmuştur. Ayrıca kendisi, yakın dönem Türk düşünce ve edebiyat dünyasının önemli isimlerinden Şeyh Safvet Yetkin'in kayınpederidir.
Tasavvuf alanında oldukça velut bir müellif olan Erbilî, özellikle vahdet-i vücud, müridlik adabı ve Abdülkadir Geylanî hazretlerinin menkıbeleri üzerine yoğunlaşmıştır. Hediyyetü'l-Arifin'de kayıtlı başlıca eserleri şunlardır.
Tefricü'l-Hatır fi Menakıbı'ş-Şeyh Abdülkadir, Şeyh Abdülkadir Geylanî'nin menkıbelerini anlatan meşhur eseridir. Adabü'l-Müridin ve Necatü'l-Müsterşidin, tasavvuf yoluna girenlerin uyması gereken edep kurallarını içerir. Mir'atü'ş-Şühud fi Beyani Vahdeti'l-Vücud, vahdet-i vücud felsefesini açıklayan bir eserdir. Hüccetü'z-Zakirin ve Reddü'l-Münkirin, zikir ehlinin delillerini ortaya koyan ve buna karşı çıkanlara cevap veren çalışmasıdır. El-Kava'idü'l-Cem'iyye fi't-Tariki'r-Rifaiyye, Rifaiyye tarikatının kaideleri üzerinedir. Hadikatü'l-Ezhar fi'l-Hikmeti ve'l-Esrar, hikmet ve sırlar bahçesi anlamındaki tasavvufi eseridir. Şerhu'l-Leme'at, Fahreddin-i Irakî'nin meşhur eseri Leme'at üzerine yaptığı şerhtir.
Abdülkadir Erbilî, hem Urfa bölgesindeki irşad faaliyetleri hem de tasavvuf literatürüne kazandırdığı çok sayıda eserle Kadirîlik geleneğinin 19. yüzyıldaki en önemli temsilcilerinden biri olmuştur.