Hadis âlimi. İsmi Abdullah bin Muhammed bin Asker bin Muzaffer bin Necm bin Şadi bin Hilal olup künyesi Ebu Muhammed, lakabı Şerefeddin’dir. Allame Burhaneddin’in babasıdır. 672 (m. 1273) senesinde Mısır’da Belbis’te doğdu. 739 (m. 1338) senesinde Dımaşk’ta (Şam’da) vefat etti.
Abdullah bin Muhammed bin Asker; Ed-Dimyatî, İbn-i Dakiki’l-Iyd, Şihab bin Ali el-Mahsinî, Ebü’l-Hasan bin Harun ve daha birçok âlimden hadis-i şerif dinledi ve rivayet etti. Fıkıh ilmini, İbn-i Rif’a ve İbn-i Kammah’tan öğrendi. 700 (m. 1300) senesinde İskenderiyye’ye gitti ve orada usul ilmini El-Bacî ve El-Cezerî’den, Arap dili ve edebiyatının inceliklerini Ebu Hayyan’dan öğrendi.
Dimyat, Esyut ve El-Menufiyye’de kadılık vazifesinde bulundu. Bunun yanında El-Medresetü’l-mücavira ve El-Meşhedü’n-Nefisî’de ders okuttu. Halep kadılığına tayin olduğu zaman, sultandan özür dileyerek bu vazifeyi kabul etmedi. Bundan sonra Camiu’l-Ezher’de bir müddet ilimle meşgul oldu.
Abdullah bin Muhammed bin Asker, huyu ve ahlâkı güzel bir zattı. Kendi eliyle eserler yazdı. Bir şiirinde özetle şöyle demektedir: “Hayatımın güzelliklerine, onlardan ayrılırken veda ettim. Şimdi gözlerim ağlamakta, kalbim yanmaktadır. Hayatımın günleri heder olup gitti. Ancak geriye hayaller kaldı.”
