Büyük hadis âlimlerinden ve hafızlardan biridir. İsmi Ahmed bin Yahya bin Züheyr, künyesi Ebu Ca’fer’dir. Dinde delil kabul edilen ve Allah’ın haramlarından son derece sakınan bir zat olarak tanınır. 230 (m. 845) yılında İran’ın batısındaki Tüster’de doğmuş, hadis toplamak için çok memleket gezmiş ve 310 (m. 922) yılında vefat etmiştir.
Ahmed bin Yahya, hadis öğrenmek için Ebu Kureyb, Muhammed bin Harb en-Nesâî, Hüseyin bin Ebu Zeyd ed-Dabâğ, Muhammed bin Ammar er-Râzî, Amr bin İsa ed-Dabî ve zamanının pek çok âliminden ders almıştır. Gezerken ve öğrenirken hadis ilminde hafızlık derecesine ulaşmış, yüz binden fazla hadis-i şerifi senetleri ve ravileriyle birlikte ezbere bilirdi.
Kendisinden hadis rivayet eden âlimler arasında Ebu Hatim bin Hibban, Ebu İshak bin Hamza, Ebu Kasım et-Taberânî, Ebu Bekr el-Mukrî ve daha pek çok kişi vardır. Halife Ebu Abdullah bin Mende; “Dünya’da Ebu İshak bin Hamza’dan daha hafız bir kimse görmedim.” demiş, Hamza ise; “Dünya’da Ebu Ca’fer Ahmed bin Yahya Tüsterî’den daha hafız bir kimse görmedim.” şeklinde belirtmiştir. Ebu Ca’fer Tüsterî de; “Ebu Züra’dan daha hafız bir kimse görmedim.” demiştir.
Ahmed bin Yahya Tüsterî, kendi ilmî üstünlüğünü hiç öne çıkarmamış, her zaman tevazu sahibi olmuş ve üstünlüğünü başkalarının ilmî mertebesini ifade ederek göstermiştir. İbn-i Mukrî, onu “Hadis âlimlerinin baş tacı” olarak tanımlar.
Hadis ilminde kendisi hem rivayetçi hem de illetleri açıklayan bir âlimdi. Muhammed bin Abdullah bin Ubeyd, Ebu Asım, Süfyan, Nuaym bin Ebu Hind ve Ebu Müşir vasıtasıyla Huzeyfe bin Yemen’den hadis rivayet etmiştir. Ayrıca hadis ilmine dair, hadislerin illetlerini açıklayan bir kitap da yazmıştır.
Ahmed bin Yahya Tüsterî, hem ilmî hem de ahlâkî yönüyle çok saygı gören bir zat olup, hafızlık ve hadis rivayeti konusunda döneminin en önde gelen isimlerinden biri olarak kabul edilmiştir.
