Halvetî yolunun büyüklerinden. İsmi Ahmed bin Ömer Hammamî, Alvanî, Halvetî’dir. Doğum tarihi ve yeri kesin olarak bilinmemektedir. 1017 (m. 1608) senesinde Halep’te vefat etti. Makam-ı Halil’e bitişik, Şah Velî türbesi yakınına defnedildi.
Ahmed Hammamî, Hama’da yetişti. Ebü’l-Vefa Alvanî’den ilim öğrendi. İlim meclisine devam etti. Sonra hocasının kardeşi Şeyh Muhammed’in derslerini dinledi. Hocasının vefatı üzerine, Hama’dan ayrılıp Halep’e geldi. Meşarika mahallesine yerleşti. Sevikat-i Hatem mahallesindeki Şeyh Şem’un mescidinde, ilme yeni başlayanlara ders verdi. Elfiye, Şerhü’l-Katr, Nahv, Minhac okuttu. Gayet sade giyinirdi. Halbuki çok kıymetli elbise alma imkanı vardı. Sonra Şeyh Ebü’l-Cud’un derslerine devam etti. Tefsir okudu. Cuma günleri sabah erkenden, güneş yükselinceye kadar istiğfarla meşgul olurdu. Sonra da cemaatin dert ve sıkıntılarını dinler, herkese tek tek cevaplar verirdi.
Ahmed Hammamî, Halvetî yolunun büyüklerinden Şah Veliyyü’l-Halvetî’nin sohbetine kavuşunca ona talebe oldu. Kendisinin pek çok talebesi olmasına rağmen, onlarla birlikte hocasına tam teslim olup ilim ve Halvetî yolunun edeplerini öğrendiler. Hocasının müsaadesi ile bir meclis kurup insanlara, Allahü tealanın emirlerini ve yasaklarını bıkmadan anlattı. Her sınıftan insan gelerek derslerini dinleyip istifade ettiler.
Şöyle anlatılır: “Hocası, Ahmed Hammamî’ye, mescidin kandillerine yağ koyması için içinde yağ olan odanın anahtarlarını vermişti. Ahmed Hammamî de kandillerdeki yağ bittikçe, ihtiyaç miktarı yağı Besmele ile koyardı. Uzun zaman bu vazifeyi sürdürdü. Birgün çekemeyen biri; “Ahmed bu vazifeyi yapamıyor.” diyerek hocasına şikayette bulundu. Bunu işiten Ahmed Hammamî, hocasına gidip bu vazifeden affedilmesini arz etti ve odanın anahtarını teslim etti. Aradan bir hafta geçti. O hasetkâr kişi yağın bittiğini söyledi. Ebü’l-Vefa; “Sübhanallah! Bereket Ahmed’in elinde idi. Anahtarlar onda olsaydı, o yağ senelerce yeterdi.” buyurdu.
Eserleri: Yazmış olduğu eserlerinden bazıları şunlardır:
1- Terviyetü’l-ervah
2- A’zebü’l-meşarib fi’ssüluk
3- El-Menakib fi’t-tasavvuf
4- El-Usulü’l-Alvaniyye
5- El-Ahlâku’s-Sûfiyye
