AİŞE-İ SIDDÎKA

Hazreti Aişe binti Ebî Bekr İslam alimi
A- A+

Peygamber Efendimizin en sevgili zevcelerinden, müminlerin annesi Hazreti Aişe binti Ebî Bekr (614-676), İslam tarihinin en büyük alimlerinden, hukukçularından ve hadis ravilerinden biridir. Hazreti Ebû Bekir’in kızı olan validemiz, zekası, hafızası ve iffetiyle bizzat Kur'an-ı Kerim ayetleriyle övülmüştür.

Hazreti Aişe, İslam hukukunun (fıkıh) ve hadis ilminin kurucu isimlerinden biridir.

Peygamberimizden bizzat duyduğu 2.210 hadis-i şerifi naklederek, en çok hadis rivayet eden yedi sahabi (Muksirûn) arasında yer almıştır.

Sahabenin büyükleri, içinden çıkamadıkları zor meseleleri ona sorarlardı. İmam Zührî, onun ilminin tüm alimlerin ilminden daha geniş olduğunu ifade etmiştir.

Sadece dini ilimlerde değil, tıp, tarih ve Arap şiiri konularında da döneminin en bilgili isimlerinden biriydi.

İslam tarihinde "İfk Hadisesi" olarak bilinen iftira olayına maruz kalmış, ancak Cenab-ı Hak Nur Suresi'ndeki 11. ve 21. ayetler arasındaki ilahi beyanla onun pak ve masum olduğunu tüm dünyaya ilan etmiştir. Bu ayetler, kıyamete kadar onun şerefini koruyan ilahi bir senet hükmündedir.

Peygamber Efendimiz ile Hicret'ten sonra Medine'de evlenmiştir. Efendimiz onun hakkında; "Dininizin üçte birini Humeyra'dan öğreniniz" buyurmuştur.

Cebrail (a.s.), Peygamberimize sadece Hazreti Aişe’nin yatağındayken vahiy getirmiştir.

Peygamber Efendimiz vefat ederken mübarek başı Hazreti Aişe'nin kucağındaydı ve vefat ettiği yer olan validemizin odasına (Hücre-i Saadet) defnedilmiştir.

Hazreti Osman’ın şehit edilmesinden sonra katillerin bulunması ve fitnenin bastırılması amacıyla, istemeyerek de olsa siyasi bir sürecin içinde yer almıştır. Hazreti Ali ile karşı karşıya geldiği Cemel Vakası, bir savaş arzusuyla değil, Müslümanlar arasında ıslahı sağlama amacı taşıyan bir içtihat farklılığıydı. Olay sonunda Hazreti Ali, kendisine büyük bir hürmet göstererek onu Medine'ye uğurlamıştır.

Son derece cömert olan validemiz, eline geçen binlerce dirhemi aynı gün yoksullara dağıtır, kendisi ise eski elbiselerle yetinirdi. 676 (m. 57) yılında Medine'de vefat etmiş ve vasiyeti üzerine gece vakti Bakî Kabristanı'na defnedilmiştir.

Whatsapp İkon Facebook İkon Bağlantıyı Kopyala
Rehber İnsanlar Sayfası