Hadis âlimlerinden. İsmi Ali bin Ahmed bin Abdülmuhsin bin Ahmed bin Muhammed bin Ali bin Hasan bin Ali bin Muhammed bin Ca’fer el-Hüseynî el-Gurafî’dir. 628 (m. 1231) yılında doğup 704 (m. 1305) yılı Zilhicce ayında İskenderiyye’de vefat etti.
Muhammed bin İmad, Zafir bin Necm, Murtaza bin Hatem, Ali bin Cebbare, Ebü’l-Hasan el-Kati’î, Muhammed bin Sa’id, İbn-i Kübeylî ve başka âlimlerden hadis-i şerif dinledi. Çok hadis-i şerif rivayet etti. Hadis-i şeriflerden tahricler yaptı. Hadis ilmini çok iyi bilirdi. Hattı çok güzeldi ve süratli yazardı. İskenderiyye şehrinde, Nebihiyye Medresesi’nin müderrisliğini yaptı. Ondan, garip az duyulan ve az bilinen bilgiler nakledildi. Fıkıh ilmini de iyi bilirdi.
Ebu Abdullah bin el-Mühendis der ki: “Hocamız Ali bin Ahmed çok Kur’an-ı Kerim okur, vakitlerini iyilik ve hayır işlemekle geçirirdi.”
Ebü’l-A’lâ el-Furadî der ki: “O, âlim ve fazıl idi. Büyük hadis âlimlerindendir. İnsanların ilminden faydalandığı, çok ibadet eden bir zattı. Onu, Birzalî, Zehebî ve başka âlimler de övmüşlerdir. Ağaç yaprakları satarak geçimini temin eder, günlük ihtiyacını kazanınca daha fazla satmak için uğraşmazdı. Kendi beldesinin âlimlerini iyi bilirdi.”