Hanefî mezhebi fıkıh âlimlerinden. Lakabı Feridüddin’dir. Kaynaklarda Âlim bin A’lâ Enderpetî ile ilgili pek fazla malumat mevcut değildir. Sadece büyük Tatar hanı için hazırladığı Tatarhaniyye adındaki fetva kitabı zikredilmektedir. Bu eser Zadü’l-misafir adıyla meşhurdur. 786 (m. 1384) yılında vefat etti. Başka tarihlerde, hatta 286 hicrî senesinde vefat ettiği bildirilmiş ise de, bu mümkün değildir. Zira Tatarhaniyye’de, daha sonraki asırlarda yaşayan âlimlerin eserlerinden nakiller vardır. Âlim bin A’lâ’nın Tatarhaniyye yazması, Süleymaniye Kütüphanesi, Reisülküttap Kısmı, No: 412, Ayasofya, No: 1551-1561, Şehit Ali Paşa, No: 1033-1036’larda mevcuttur. Nuruosmaniye Kütüphanesi, 1968 numarada da vardır. Eserde, Şerh-i Tahavî, Siraciyye, Cevami’, Hidaye, Kafî, Zahire, Tecrid, Münteka, Nesefiyye, Hulasatü’l-Haniyye ve Nevadir kitaplarının isimleri kaydedilmiştir. Eser, 1999’da Beyrut’ta basılmıştır.
Ayrıca Muhammed bin Bistam bin Rüstem el-Vanî’nin bu esere ta’likatı da aynı kütüphanenin Laleli kısmı 3762/6 numarada bulunmaktadır. Tatarhaniyye’de yüzaltıncı sahifede diyor ki: “Âlimlerin bir kısmı, misafir arkasında kılan mukim, üçüncü ve dördüncü rekatlerde kıraat etmez, yani bir şey okumaz dedi. Şemsü’l-eimme Halvanî ve başka âlimler kıraat eder dedi. O hâlde, ihtiyat ederek, okuması daha iyi olur.”
Tatarhaniyye’de muhtelif sahifelerde diyor ki: “Yırtık, eski olup kullanılmayan Mushaf yakılmaz. Temiz beze sarılıp, toprağa gömülür. Yahut toz gelmeyen temiz bir yere konur.”
“Teşehhüdde otururken; Lâ ilâhe illallah derken, sağ el şehadet parmağı ile işaret eder mi? İmam-ı Muhammed, bunu usul haberlerinde bildirmedi. Sonra gelenler, başka başka söyledi. Bir kısım âlimler, işaret edilmez dedi. Kübra’da böyle yazıyor. Fetva da böyledir. Bir kısmı ise, işaret edilir dedi.”
“Gümüş para gibi kullanılan Fülüs, yani bakır paraların kıymeti ikiyüz dirhem gümüş veya yirmi miskal altın olduğu zaman, bu paranın zekatını vermek lazımdır. Ticaret niyeti ile kullanması şart değildir ve kıymeti, yani değeri kadar altın verilir.”
“Nafile sadaka veren kimsenin, sevabının bütün Müminlere verilmesi için niyet etmesi çok iyi olur. Kendi sevabından hiç azalmadan bütün Müminlere de sevabı erişir. Ehl-i Sünnet ve’l-cemaat mezhebinin itikadı böyledir.”
