Osmanlı Devletinin son devirlerinde yetişen asker, araştırmacı ve biyografi yazarı. Baban ailesinden Baban Mehmed Emir Efendinin oğludur. 1255 (m. 1839)’da Bağdat’ta doğdu. 1338 (m. 1920)’de İstanbul’da vefat etti.
İlk tahsilini memleketinde yaptı. Irak’tayken askeri mektepte okudu. Çeşitli askerî birliklerde vazife yaptı. Jandarma Dairesi İkinci Şubesi Müdürü iken 1875’te İstanbul’a yerleşti. 1908’den itibaren Mirliva rütbesi ile Jandarma Dairesi Müdürlüğüne tayin edildi. Bu arada ilmî araştırmalarla meşgul olup, uzun bir çalışma neticesinde Katib Çelebi’nin Keşfü’z-Zünun adlı eserine iki ciltlik bir zeyl (ek) yazdı. 1920 (H. 1339)’de İstanbul’da vefat etti.
Meşhurluğunu yazmış olduğu eserden almış olan Bağdatlı İsmail Paşanın ilk eseri; İzahü’l-Meknun fi Zeyli ala Keşfü’z-Zünun’dur. İki cilt halinde yazdığı bu zeylde 19.000 kadar kitabı tanıtmaktadır.
Hediyyetü’l-Arifin ve Esmaü’l-Müellifin ve Asarü’l-Musannifin adıyla yazdığı ikinci eseri de iki cilt olup, Arapçadır. Alfabetik olarak tertib edilmiş olan bu eserde, bir müelliften (yazardan) bahsedilirken sırayla müellifin adı, babasının adı, nisbeti yani şöhreti, lakabı, memleketi, mezhebi, vefat tarihi, Türk olup olmadığı ve eserleri yazılmıştır.
Dünyaca meşhur Hediyyetü’l-arifin adlı eseriyle tanınan Bağdatlı İsmail Paşa.
Bağdatlı İsmail Paşa’nın yazdığı ve İslam Dünyasında yetişen âlimlerin eserlerinin listesini veren Hediyyetü’l-arifin adlı eserin kapak sayfası (sağda) ve Keşfü’z-zünun’a zeyl olarak yazdığı İzahü’l-meknun adlı eserin kapak sayfası (solda).
