Erzincan velilerinden. Asıl adı müderris Mehmed Efendi'dir. Doğum tarihi bilinmemektedir. Erzincan'ın Yalnızbağ köyünde ikamet etmekte iken küçük yaşta ailesi ile birlikte Esesi Çatalarmut nahiyesine gelerek yerleşmiştir.
Gençliği İstanbul medreselerinde tahsil ile geçmiştir. İcazet alarak tekrar köyüne dönmüştür. Buradaki medresede hocalık ve müderrislik yapmıştır. Vaaz ve nasihatlarında daha ziyade Kur'an-ı Kerim'deki ve kainattaki hikmetlere yer vermiş ve halkın anlayacağı bir dille anlatmıştır.
Yazın evlerinin önünde zikrederken etrafında ışıkların parıldadığını görenler olurdu. Nahiye müdürü Şerif Bey buna inanmaz ve; “Bu adam hile yapıyor, ışıkları kendisi yakıyor. Ben gizlice gidip takip edeceğim. Onun hilebaz olduğunu halka duyuracağım” der. Akşam olmadan gizlice gelip bir yere saklanır. Biraz sonra hoca efendi giyinmiş olarak evinden çıkar ve zikrettiği yere gelir. Zikir için otururken: “Niçin peşime düştün Şerif Efendi! Haydi işine git” der.
Şerif Efendi hayretler içinde kalır; zira hoca efendinin onu görmesi mümkün değildir. Büyük sıkıntı içinde evine gelir ve hemen hastalanır. Üç ay yatar. Bir gün rüyasında; “Sen bu gidişle iyi olamazsın. Şayet Büyük Hoca gelip dua ederse iyi olursun” denilir. Çevresindekiler ile haber gönderip Büyük Hoca'dan özür diler. Hoca efendi de gelip dua eder. Müdür 15-20 dakika sonra iyileşip ayağa kalkar. Bir daha böyle bir iş yapmaz.
Büyük Hoca 1334 (m. 1916) yılında vefat etmiştir. Kabri Esesi'dedir.
