Şafiî mezhebi fıkıh âlimi. Künyesi Ebu Hamid olup ismi Muhammed bin İbrahim bin Ebu Fadl'dır. Nişabur'la Cürcan arasında bir yer olan Cacerm'de doğdu. Doğduğu yere nisbetle Cacermî ve Sehlî denildi. Din-i İslam'a hizmetlerinden dolayı Muinüddin lakabı verildi. 613 (m. 1216) yılında Nişabur'da vefat etti.
Küçük yaştan itibaren Horasan bölgesi ve Nişabur taraflarında ilim öğrenen Ebu Hamid Cacermî'nin, Abdülmün'im bin Abdullah Füravî'den ilim tahsil ettiği bilinmektedir. Yıllarca ilim tahsil edip Allahü tealanın dinini öğrenmek için çalıştıktan sonra, Nişabur'a gidip yerleşti. Nişabur'da ömrünün sonuna kadar taliplerine ilim öğretti.
Birçok kitap yazdı. Başlıca eserleri şunlardır:
-
El-Kifaye
-
İzahü'l-veciz
-
Et-Tenbih
-
Şerh-ü ehadisi'l-mühezzeb
Allahü tealanın dinini öğrenmek ve öğretmek için elinden gelen gayreti gösterdi. Allahü tealanın emir ve yasaklarına tam uyduğu gibi, Resulullah'a da her hâl ve hareketinde tâbi olurdu. Güler yüzü, hoş sohbeti, merhameti, cömertliği ile herkesin sevgisini kazandı. İnsanları çok güzel idare eder, herkese karşı güler yüz gösterirdi. Hiç kimseye zarar vermez, hiç kimseyi rahatsız etmezdi. İnsanlara devamlı iyilik yapmak için uğraşırdı. Bir insana en büyük iyilik olan iman nimetini ve Cehennem ateşinden kurtulmak saadetini kazandırmak için çok çalışırdı. Onun bütün düşüncesi, Allahü tealanın rızasını kazanabilmek, O'nun kulluğuna layık olabilmekti. Ömrünü bu yolda harcadı. Allahü tealanın dinini öğretirken vefat etti.
