Evliyanın büyüklerinden. İsmi, Muhammed bin Fadl bin Muhammed et-Takî es-Sicistanî el-Hirevî olup; künyesi, Ebu Abdullah'tır. Zahirî ve batınî ilimlerde derin âlimdi. Musa bin İmran Cirfetî'nin talebesidir. 416 (m. 1025) senesi Safer ayının birinci günü vefat etti.
Şeyhülislam Abdullah-ı Ensarî buyurdu ki: “Ebu Abdullah et-Takî benim üstadımdır. Hanbelî mezhebi âlimlerindendi. Hanbelî mezhebine ait çok kıymetli ve ince bilgileri ben ondan öğrendim. Çok heybetliydi. Ben ondan daha heybetli bir kimse görmedim. Son zamanlarda âmâ oldu. Büyük zatlar kendisine hürmet ve tazim ederlerdi. Çok kerametleri görülmüştür. Zamanında bulunan evliyanın efendisiydi. Sürat-i Fehm (çabuk anlayış), sahibiydi. Kalabalık içinde bana ayrıca iltifat ederdi. Bir gün bana hitaben; “Abdullah bin Ebu Mansur! Sübhanallah! O ne nurdur ki, Allahü teala senin gönlüne koymuş.” buyurdu. Halbuki benim onuru anlayabilmem için, belki de kırk sene geçmesi lazımdı.”
Şeyhülislam yine buyurdu ki: “Ebu Abdullah et-Takî, melek gibi bir kimseydi. Zamanında bulunan âlimlerin hemen hepsi ile görüşmüştü. Maddî ve manevî bütün ilimlerden nasibi vardı. Ben, onun sohbetlerinde bulunmakla çok şeylere kavuştum. Sohbetlerinde bana, ayrıca hususen çok iltifat ederdi. Ne zaman huzuruna varsam, ayağa kalkardı. Firaseti çok kuvvetli idi.”
