Şafiî Mezhebi âlimlerinden. İsmi Ebu Bekr bin Ali bin Abdullah bin Ahmed bin Muhammed bin İbrahim bin Ebu Bekr'dir. El-Meşhedî el-Kahirî nisbetiyle de bilinir. 770 (m. 1369) senesinde Kahire'nin Meşhed-i Hüseyin mevkisinde doğdu. 855 (m. 1451) senesinde Kahire'de vefat etti. Orada Sûfiyye kabristanına defnedildi. Soyu, Ca'fer bin Yahya bin Halid bin Bermek'e kadar ulaşır. Kahire'de Meşhed-i Hüseyin denilen yerde büyüdü. Küçük yaşta Kur'an-ı Kerim'i ezberledi. İmam Fahreddin el-Belbisî'den, Kur'an-ı Kerim'i kıraat-i seb'a üzere okudu. İmam Fahreddin el-Belbisî ona, kıraat-i seb'ayı okutmak üzere izin verdi. Fıkıh ilmini Ebü'l-Feth el-Bülkinî ve diğer âlimlerden tahsil etti. Arapçayı Şemseddin Acemî'den öğrendi. Şemseddin Şatunnufî ile uzun süre beraber kalıp onunla ilmî mütalaalarda bulundu. Vesimî'nin yanında bulunarak, ondan güzel yazı yazma üzerine ders aldı ve yazısını güzelleştirdi. Zamanında yaşayan Tenuhî, Ebnasî, Zeftavî, Halavî, Süveydavî, Gamarî, Meragî, İbnü'ş-Şeyha gibi âlimlerden çeşitli ilimleri tahsil etti.
Ebu Bekr ibni Hallikan, ilk önce sarayda hizmetçilere ders verme hususunda gayret sarf etti. Onun tedris halkasından çok kişiler yetişti. İbn-i Haldun'un kâtipliğini yaparak ve birçok eseri eliyle yazarak geçimini temin etti. Bir süre Ezher yakınında göçebelerle beraber kaldı. Celaleddin Belkinî'ye nikâh akitlerinde vekillik yaptı. İki defa hacca gitti. Birincisinde annesiyle birlikte gitmişti. Annesi orada vefat etti. Ebu Bekr ibni Hallikan, bazı çok zarurî hâllerde, oğlu ile birlikte Şam'a ticaret için gitti.
Ondan, ileri gelen birçok kimse hadis dersi dinledi. Buharî ve Şifa'yı ondan okudular. Ebu Bekr ibni Hallikan, hayır sahibi, sakin, mütevazı, yapılan iyiliklere fazlasıyla karşılık veren bir zattı. Onun Musannef fî Sınaati'ş-Şühud, Menseh ve Kasidetün fi'l-Kâbe adlı eserleri vardır.
