Buhara'da yetişen Hanefî mezhebi fakihlerinden. İsmi, Ahmed bin İshak bin Şebib bin Nasr bin Saffar'dır. Künyesi, Ebu Nasr'dır. Buhara'da doğup büyüdü. Hanefî mezhebinde büyük fakih olarak yetişti. Çok kitap yazdı. Ebu Nasr-ı Saffar, fıkıh ve edebiyat ilimlerini ezbere bilirdi. Buhara'da, onun zamanında böylesinin görülmediği rivayet edilmiştir. Hac yapmak niyetiyle yola çıktı. Mekke'ye yerleşti. Çok eser bıraktı ve ilmi her yere yayıldı. 461 (m. 1069) senesinde Taif'te vefat etti. Kabri oradadır.
Mahmud ibni Süleyman el-Kefevî, Cami' kitabında diyor ki:
“O, İbrahim bin İsmail Ebu İshak es-Saffar'ın dedesidir. Ensab-ı Sem'anî'de onun isminin; “Ebu Nasr İshak bin Ahmed bin Şis bin Nasr bin Şis bin Hakem'il-edip es-Saffar el-Buharî” olarak zikredildiğini gördüm. O, Buhara halkındandır. Bu şehirde onun için bir ilim yuvası kurulmuştu. Onun evlatlarından bir cemaati gördüm. Hakim Ebu Abdullah Tarih-i Nişabur'da onun ismini zikretmektedir.”
Sem'anî diyor ki:
-
Oğlu Ebu İbrahim İsmail bin Ebu Nasr Saffar: Büyük bir âlim ve fazilet sahibi bir zattı. Hep hakkı söylerdi. Allahütealanın dini hakkında doğruyu bildirirken, kimsenin ayıplamasından korkmazdı. Haktan ayrılmadığı için, zamanının hakanı Şemsü'l-müluk Nasr bin İbrahim tarafından, 461 (m. 1069) senesinde Buhara'da şehit edildi.
-
Torunu Ebu İshak İbrahim bin İsmail es-Saffar: Zahit bir zat olup, ilim ve fazilet sahiplerindendir. O, Hanefî fıkhını babasından öğrendi. Çok eser yazdı ve ondan çok kimseler istifade etti, ilim aldı. 534 (m. 1139) senesi Rebiulevvel ayının on altıncı günü vefat etti.
-
Ebü'l-Mehamid Hammad bin İbrahim es-Saffar: İbrahim'in oğlu olup, Buhara Camii'nde Cuma günleri namaz kıldırırdı. Arap dili ve edebiyatı ile usul ilimlerinde meşhur olmuştur.
