Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi Yunus bin Abdülmecid bin Ali bin Davud el-Hüzelî'dir. Siraceddin-i Ermentî diye de meşhur oldu. 644 (m. 1246) senesi Muharrem ayında Mısır'ın Kus'a bağlı Erment kasabasında doğdu. 725 (m. 1325) senesi Rebiulahir ayının on beşinde, Kus kadısı iken vefat etti.
Önceleri Kus şehrinde, Mecdüddin ibni Dakikul-îd'in ilim meclislerine devam edip ondan çok faydalandı. Fıkıh ilmindeki üstadı, bu zattır. Ayrıca Siraceddin-i Ermentî'ye fetva hususunda icazet de vermişti. Sonra Mısır'a geldi. Oradaki âlimlerden de çok ilim tahsil etti. Fıkıh ilminde en büyük âlimlerden oldu. Nahiv ve usul ilimlerinde de böyleydi. Kıraat ilminde zamanının ileri gelenlerindendi. Şeyh Mecdüddin-i Kuşeyrî, Hafız Yahya bin Ali el-Attar ve daha başka âlimlerden Hadis-i şerif dinledi. Kadılkudat Takıyyüddin ibni binti'l-Eaz, onu İhmim kadılığına tayin etti. Sonra Behnesa kadılığına getirildi. Daha sonraları da sırası ile Bilbis, Şarkıyye ve Kus kadılıklarında bulundu. Kıymetli eserler yazdı.
Kemalü'l-Edfevî diyor ki: “O, çok güzel ve tatlı konuşurdu.” El-Mesailü'l-mühimme fî ihtilafi'l-eimme ve Kitabü'l-cem' ve'l-füruk adında iki eseri vardır. Ayrıca çok güzel şiirleri de vardır.
