Evliyanın büyüklerinden. Hallac-ı Mansur'un halifesiydi. Bağdat'ta doğup, Semerkand'da vefat etti. Künyesi Ebü'l-Kasım olup, Ebu Tayyib de denildi. Ona Sûfî, Bağdadî ve Dineverî nisbet edildi. 340 (m. 951) yılından sonra Semerkand'da vefat etmiştir.
Bağdat'ta tahsile başlayan Faris bin İsa Bağdadî, daha sonra Horasan, Semerkand ve Merv'de zamanın büyük âlimlerinden ilim tahsil edip, tasavvuf yolunda ilerledi. Cüneyd-i Bağdadî, Hallac-ı Mansur, Yusuf bin Hüseyin, Ebü'l-Abbas bin Ata ve Hüseyin bin Muhammed, onun hocaları arasındaydı. Ebu Mansur Matüridî ve Ebü'l-Kasım Semerkandî ile aynı yıllarda yaşadı. Ebu Bekr bin İshak Kelabazî-i Buharî, kitaplarında ondan vasıtasız olarak rivayetlerde bulundu. Sülemî ve İmam-ı Kuşeyrî de eserlerinde, onun talebeleri vasıtasıyla rivayetlerde bulundular. Hocası Yusuf bin Hüseyin'in, Zünnun-i Mısrî hazretlerinin talebelerinden olması dolayısıyla; ondan, Zünnun-i Mısrî hazretlerinin pek kıymetli sözlerini rivayet etti.
Ömrü boyunca, Allahü tealanın dinini doğru olarak öğrenmek, öğrendiklerine uygun olarak yaşamak ve O'nun rızasına kavuşmak için çalıştı. İnsanların huzur ve saadete kavuşmaları için uğraştı. Çok ibadet eder, pek güzel sözlerle insanlara doğru yolu anlatır, onların din ve dünya saadetine kavuşmaları için bütün gücüyle çalışırdı. Bu mübarek zattan ders alıp talebeleri arasında olmakla şereflenenlerden; Ahmed bin Ali bin Ca'fer ve Muhammed bin Ahmed Farisî, ondan duyduklarını rivayet etmişlerdir.
- Mürit Hakkında: Kendisi anlatır: “Hallac-ı Mansur'a; ‘Mürit kimdir?’ diye sordum. ‘Mürit, maksadı Allahü teala olan ve O'na kavuşmayınca hiçbir şeye meyletmeyen kimsedir.’ buyurdu.”
- Nefis ve Gayret: “Nefsine biraz istirahat ver, ona bu kadar yüklenme!” diyen dostlarına; “Allahü tealaya kavuşacağım yolu kesemem.” buyurdu.
- Cüneyd-i Bağdadî'nin Vefatı: “Cüneyd-i Bağdadî hazretleri çok namaz kılardı, ölüm vakti yaklaştığında da ders yapıyorduk ve o imai ile namaz kılıyordu.” buyurdu.
- İlahi Muhabbet: “Allahü tealanın muhabbetiyle yananların kalbleri, Allahü tealanın nuru ile aydınlanmıştır. Bunlar şevke gelince; bu nur, gökle yer arasını aydınlatır. Sonra Allahü teala bunları meleklerine takdim eder ve; ‘Bunlar bana kavuşmak isterler, siz şahit olun ki, ben bunlara onlardan daha çok hasretim.’ buyurur.”
- Amel ve İhlas (Zünnun-i Mısrî'den): “Kim güzel ameli riyakârlıkta kullanırsa, onun yapmış olduğu iyi ameller günaha dönüşür.”
- Bir Rüya: “Bir dostum vefat etmişti. Bir gün rüyamda gördüm. Allahü tealanın kendisine nasıl muamele ettiğini sordum. Allahü tealanın; ‘Ben seni affettim. Sen dünyada fakirlere, benim rızam için yiyecek götürüyor, onları doyuruyordun.’ buyurduğunu anlattı.”
- Ariflerin Korkusu: “Arif, her gün korku içindedir. Çünkü o, hesap vaktinin her saat yaklaştığını yakînen bilmektedir.”
