Osmanlı Devleti zamanında yetişen âlimlerden. İsmi Muhammed bin Ali bin Yusuf bin Muhammed bin Fenarî'dir. Lakabı Muhyiddin olup “Mehmed Şah” diye meşhur oldu. İlk Osmanlı şeyhülislamı olan Molla Fenarî'nin soyundan olduğu için “Fenarîzade” diye anılırdı. 877 (m. 1472) senesinde Sultan Fatih devrinde İstanbul'da doğdu. 929 (m. 1523)'te Rumeli kazaskeri iken vefat etti. Şeyhülislam Ali Cemalî Efendi cenaze namazında hazır bulundu. Bursa'ya nakledilip dedesi Molla Fenarî'nin kabri yanına defnedildi.
İlk tahsiline, babasından ders alarak başladı. Onun vefatından sonra Hatibzade ve Muarrifzade'nin yanında tahsiline devam etti. Tahsilini bitirince önce Bursa'da Manastır Medresesi'ne tayin edildi. 919 (m. 1513)'te İstanbul'da Semaniyye medreselerinden birine getirildi. Daha sonra Yavuz Sultan Selim Han tarafından, sırası ile Bursa ve İstanbul kadılıklarına tayin edildi. 923 (m. 1517) Bilad-ı Arab kazaskeri oldu. Sonra Edirne kadısı ve 925 (m. 1519) senesinde de Anadolu kazaskeri oldu. Hemen o sene Rumeli kazaskeri yapıldı.
Hanefî mezhebinde büyük bir âlim ve fazıl bir zattı. Ahlâk-ı hamide (güzel ahlâk) sahibi olup zeki ve çok cömert bir kimseydi. Kitaplarda bazı şiirlerinden örnekler vardır. Kıymetli ve muteber eserlere şerh ve haşiyeler yazdı.
Eserleri:
1- Mevakıf şerhi, 2- Şerh-i feraiz-i Siraciyye haşiyesi, 3- Şerh-i Vikaye haşiyesi, 4- Şerh-i Metalib haşiyesi, 5- Şerh-i Tevali haşiyesi, 6- Risale-i İsbat-ı Vücud şerhi: Celaleddin-i Devanî'nin eserine yazdığı şerhtir. 7- Hidaye ve Kitab-ı sire risaleleri, 8- Fen ilimlerinin çeşitli meselelerine dair yazıp Ali Paşa'ya verdiği bir kitap, 9- Haşiye-i tecrid haşiyesi, 10- Mikyas hakkında bir risale, 11- Risaletün fî iman-ı ebeveyni Nebî, 12- Tefsir-i Fatiha haşiyesi, 13- Fusul-i Beydavî haşiyesi, 14- Şerh-i esas-ı sarf, 15- Evail-i Mevakıb haşiyesi, 16- Enmuzecü'l-ulum şerhi, 17- Kitab-ı ed'ıyye. Ayrıca Ayasofya Vakıfları Tahrir Defterini düzenlediği bilinmektedir.
