Hindistan'da yetişen İslam âlimlerinin ve evliyanın büyüklerinden. Fethullah Evdehî diye tanınır. Dehli âlimlerindendir. Doğum ve vefat tarihleri kat'i olarak tespit edilememiş ise de onuncu asrın başlarında vefat ettiği bilinmektedir.
Önceleri uzun seneler Dehli Camii'nde ders verip ilim öğretti. Bundan sonra Şeyh Sadreddin Hakim'in talebesi oldu. Onun yanında ve hizmetinde bulunup tasavvuf yolunda ilerledi. Kalbi, Allahü tealadan başka her şeyin düşüncesinden temizlenip bâtın ilminin yüksekliklerine kavuştu. Bu yolun büyüklerinden, önde gelenlerinden oldu. Çeştiyye yolunda kemale geldi.
İmam-ı Rabbanî'nin babası Abdülehad hazretlerinin hocası olan Abdülkuddüs bin Abdullah, Fethullah Evdehî hazretlerinin talebesidir. Fethullah Evdehî, pek çok talebe yetiştirdi. Talebelerinin önde gelenlerinden olan Şeyh Kasım Evdehî, hocasından ve diğer büyüklerden duyduğu bilgileri toplayarak, Adabü's-salihîn isimli bir eser meydana getirdi. Bu eserde şöyle yazmaktadır: “Bu Çeştiyye yolunun büyüklerinin, halifelerine ve talebelerine vermeyi âdet edindikleri; seccade, tarak, tesbih, baston, makas, iğne, ibrik, kâse, tuzluk, leğen, güğüm, ayakkabı ve nalın gibi eşyaların her birinin ayrı bir manâsı vardır. Seccade; taat, ibadet ve istikamete (doğru yola sımsıkı sarılmaya), tesbih; kalbin cem'iyyetinde meydana gelen dağınıklık ve perişanlığı toparlayıp hakiki meşguliyet ile meşgul olmaya, tarak; şerrin, kötülüğün, çirkinlik ve fazlalığın defedilip atılmasına, baston; hakiki var ve bir olan Allahü tealaya dayanıp yalnız O'na güvenmeye, makas; Allahü tealadan başka şeylerle olan meşguliyetleri kesip emelleri kısa yapmaya, iğne; suret (görünüş) ile manayı birbirine iliştirmeye işaret ve alamettir. Ama iğneyi ipliksiz vermezler. İbrik ve kase; fukara ve misafire ekmek ve su ikram etmeye, tuzluk, leğen ve güğüm; sofraya, yani dervişlerin sofrasının ona havale edildiğine alamettir. Ayakkabı ve nalın; sağlam adım atmaya işarettir.”
