Evliyanın büyüklerinden. İsmi Abdurrahman bin Ali bin Musa bin Hıdır el-Hayarî'dir. Mısır'da doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. 1056 (m. 1646) senesi Rebiulahir ayının yirmi ikinci günü, Medine-i Münevvere'de vefat etti. Bakî kabristanına defnedildi.
Abdurrahman Hayarî, Mısır'da tahsil yaptı. Zamanının büyük âlimlerinden okudu. Nureddin Ziyadî, Ebu Bekr Şinvanî, Ahmed Ganemî, Muhammed Hafacî ve başkalarının derslerinde yetişip icazet (diploma) aldı. Hocaları onun fazilet ve kemaline şehadette bulundular. Camiu'l-Ezher'de ders okuttu. Âlimler de dersini dinlediler. Nureddin Şebramelisî dersinde bulundu ve onu çok methetti.
Abdurrahman Hayarî 1029 (m. 1619) senesi Muharrem ayının ortalarında Medine-i Münevvere'ye gitti. Gidişi, Peygamberimizin izni ile idi. Medine-i Münevvere halkı ilminden çok istifade ettiler. Bütün ilimlerde üstün derecede olup vakar sahibiydi. Resulullah'ı uyanık hâlde iken görürdü. Bir defasında talebelerine okuttuğu hadis-i şerif kitabını bitirince ellerini dua eder şekilde kaldırdı. Kendilerinde, duaya âmin diyen bir kimse hâli vardı. Derste bulunan talebeler ve başkaları da ellerini açtılar. Hayarî'nin dua hâli uzadı. Talebeler ve başkaları o hâlde kalmaktan yoruldular. Bir kısmı oradan ayrıldılar. Kalanlar da hayrete düştü. Ellerini indirdikten sonra çok sevdiği bir talebesi yaklaşıp; “Efendim bu hâlinize ve uzayan duanıza hayret ettik, önce böyle bir durum olmamıştı.” diye sordu. O da; “Yavrum bunun sebebi bizim için duaya gelmiş olan Resulullah Efendimizi görmem ve dualarına âmin dememdir. Dua bitinceye kadar bu hâlde kaldım.” buyurdu.
Abdurrahman Hayarî çeşitli âlimler tarafından methedildi. O bütün faziletleri kendisinde toplamış bir zattı.
