Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinden ve Şam'ın meşhur kadılarından. İsmi Muhammed bin Ahmed bin Halil bin Se'ade bin Ca'fer bin İsa bin Muhammed el-Mühellebî el-Huveyyî'dir. Künyesi Ebu Abdullah olup Şihabeddin lakabı ile tanınırdı. Babası Şam kadısıydı. 626 (m. 1229) senesinde Şam'da doğdu ve orada yetişti. 693 (m. 1294) senesi Ramazan ayının yirmi beşinci günü Şam'da vefat etti. Daha küçüklüğünde ilimle meşgul olmaya başladı. Fıkıh, usul-i fıkh, hadis, tefsir, nahiv, lügat, edebiyat ve çeşitli ilimlerde büyük bir âlim olarak yetişti. Çok meseleyi ihtiva eden büyük kitaplar yazdı. Kudüs'te ve Şam'da kadılık yaptı. Mısır'da ve Şam'da muhtelif medreselerde ders verdi.
El-Huveyyî hazretleri, daha küçük yaşında İbnü'l-Lettî, İbnü'l-Mukayyer, Sehavî ve İbnü's-Salah'tan hadis-i şerif dinledi. On bir yaşında iken babası vefat etti. Babasının vefatından sonra evinden ayrılıp Adiliyye Medresesi'nde kaldı. Geceleri devamlı ders çalışırdı. İsfehan, Bağdat, Mısır ve Şam'daki âlimlerden icazet aldı. İhtiyarlığında da ilim öğrenmeye ve öğretmeye devam etti. Kendisinden de; Müzzî, Birzalî, Nablusî, Hıtmî, Alaeddin-i Makdisî ve daha başka âlimler çok hadis-i şerif rivayet ettiler. Damegiyye Medresesi'nde ders okuttu. Sonra Kudüs kadılığına tayin edildi. 657 (m. 1259) senesinde Halep kadılığına getirildi. Sonra Kahire kadılığına nakledildi. Kadı Şihabeddin bin Zeki'den sonra Şam kadılığına getirildi.
Huveyyi hazretlerinin ders verdiği Şam'daki Adiliyye Medresesinin avlusundan bir görünüş.
Yirmiden fazla büyük kitap yazdı. Sağlam bir itikada sahipti. Selef-i salihîn'in yolundan hiç ayrılmadı. Ahlâkı ve görünüşü çok güzeldi. İbareleri ve sözleri çok fasih idi.
Eserleri:
1- Ekalimü't-te'âlim, 2- Şerhu Fusuli'l-hamsin: Nahiv hakkında yazılmış bir eser olup İbn-i Mu'tî'nin eserinin şerhidir. 3- El-Cebru ve'l-mukabele, 4- El-Hey'et, 5- Manzumat, 6- El-Feraiz, 7- El-Aruz, 8- Nazmu ulumi'l-hadis, 9- Nazmü'l fasih, 10- Kifayetü'l-mütehaffiz, 11- Şerhü'l mülhas.
