Hanefî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi İbrahim bin Ali bin Ahmed bin Ali bin Muhammed bin Ahmed bin Yusuf bin İbrahim Ali ed-Dımaşkî'dir. Kendisi, Burhaneddin ve babası da Kemaleddin lakapları ile tanınırdı. “İbn-i Abdülhak” diye meşhur oldu. Babası “Kadı Hüsnü'l-ekrad” diye meşhur olup Ziyaeddin Abdülhak bin Halef el-Hanbelî el-Vasıtî'nin torunudur. O da buna nisbetle meşhur oldu. 669 (m. 1271)'de doğdu. İlk önce babasından ilim tahsil etti. Fıkıh ilmini Zahir Ebu Rebî Süleyman'dan ve başka âlimlerden öğrendi. Usul ve Arap edebiyatı ilimlerini Zahirüddin-i Rumî, Safiyyü'l-Hindî, Mecdü't-Tunusî ve başka âlimlerden öğrendi. Kahire'ye gelip İbn-i Dakikulîd'den ilim aldı. O da ona fetva vermek hususunda izin verdi. Orada Serucî ve başkalarından da ilim öğrendi. Birçok medreselerde ders okuttu. Kadılık vazifesine tayin edildi. Çok kitap yazdı. 744 (m. 1343)'te Şam'da vefat etti. Kasiyun'daki Şeyh Ebu Ömer Kabristanı'na defnedildi.
Babası Kemaleddin Ali'den, amcası Necmeddin İsmail'den, Şerefeddin-i Fezarî'den, Fahr ibni Buharî'den ve başka âlimlerden hadis-i şerif dinledi. Şam'daki medresenin meşihatına (baş müderrisliğine) tayin edildi. Hadis-i şerif rivayet etti. Alemüddin el-Birzalî, onu bu meşihat için en güzel şekilde yetiştirmişti. Tâc ibni Mekhun'dan kıraat (okumak) yolu ile orada ve Kahire'de hadis-i şerif rivayetinde bulundu. Şemseddin-i Harirî'nin vefatından sonra Mısır'a çağrıldı. Orada Diyar-ı Mısır kadılığına tayin edildi. Bu sırada çeşitli medreselerde ders okuttu. Kadı Celaleddin el-Kazvinî ile beraber orada kaldı. Daha sonra Şam'a döndü. Yerine Hüsamü'l-Guri tayin edildi.
İbn-i Hacer diyor ki: “Denilir ki, zamanında Hanefî mezhebinin reisliği onunla sona erdi. O, devamlı Hidaye adındaki fıkıh kitabını okuturdu, 738 (m. 1337)'de kadılıktan ayrıldı. Şam'a dönüp Azraviyye ve Hatuniyye medreselerinde ders okuttu. Vefatına kadar ders okutmaya devam etti.”
Eserleri:
1- Şerhü'l-Hidaye,
2- Meseletü Katli'l-müslimi bi'l-Kâfiri,
3- Muhtaru's-Sünenü'l-kebir: Beyhekî'nin eserinin 5 cilt hâlindeki kısaltılmış hâlidir.
4- Muhtasaru't-Tahkik: İbnü'l-Cevrî'nin eserinin muhtasarıdır.
5- Muhtasaru'n-Nasih ve'lmensuh: Ebu Hafs ibni Şahin'in eserinin muhtasarıdır.
6- İcaretü'l-evkaf Ziyadeten ale'lmüdde,
7- Nevazilü'l-vekayî,
8- El-Münteka fî fürui'l-mesail.
