Hanefî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi Muhammed bin Muhammed bin Ömer bin Kutluboğa el-Bekdemirî el-Mısrî el-Kahirî'dir. Lakabı “Allame Seyfeddin.” idi. Takriben 798 (m. 1396) senesinde dünyaya geldi. 881 (m. 1477) senesi Zilkade ayının yirmidördüncü Pazartesi gecesi vefat etti. Hanefî mezhebindeki birçok âlimden ilim tahsil etti. “Kariü'l-Hidaye” diye meşhur olan Siraceddin ve İbnü'l-Hümam, onun en meşhur olan hocalarındandır. Bilhassa İbnü'l-Hümam'dan çok istifade etti. Ezkavî ile karşılaştığında, onun için dua etmişti. Davü'l-lami' adındaki eserin sahibi bu hususu şöyle nakleder:
“O, bir gece rüyasında Ezkavî'yi gördü. Kendisine dua etmesini, bu suretle kalbinden dünya sevgisinin çıkmasını istedi. Ezkavî, ona dedi ki: “Allahü teala bir şeyi dilediği zaman, o iş muhakkak olur. Bundan sonra da: “Uzletini, yani insanlardan ayrı kalmanı çoğalt!” diye nasihatta bulundu.” Hocası İbnü'l-Hümam da onun hakkında dedi ki: “Allah'a yemin ederim ki sen bir yere girip orayı vatan edinsen, hemen meydana çıkar, meşhur olursun!” O, çeşitli medreselerde ders okuttu. Şöhreti her yere yayıldı. İsmi duyulmayan yer kalmadı. Çok talebesi oldu. Tefsir, kelam, fıkıh, usul, Arap dili ve edebiyatı ilimlerinde asrının imamı, en büyük âlimi sayıldı. Çok eser yazdı. Hocası Kemaleddin İbnü'l-Hümam, Şeyhuniyye Medresesi'nin meşihat makamında iken, onu kendisine naip (yardımcı) seçmişti. Zeyneddinü'l-istidar Medresesi'ne müderris olarak tayin edildi. Mansuriyye Medresesi'nde tefsir dersini, eski Eşrefiye Medresesi'nde de fıkıh derslerini okuttu. Celaleddin-i Süyutî ondan çok ilim öğrendi.
Hocası İbnü'l-Hümam onun hakkında şöyle buyurdu: “O, Mısır diyarının muhakkık âlimidir. Bununla beraber, Selef-i salihîn'in bildirdiği doğru yoldan asla ayrılmadı. Çok ibadet eder, hayır ve hasenatta bulunurdu. Dünyaya düşkün olanların yanına gidip gelmez ve onların yanında oturmazdı.”
Eserleri:
1- Envaru't-tenzil haşiyesi: Kadı Beydavî'nin tefsirine yaptığı kıymetli bir haşiyedir.
2- Tavdih haşiyesi: İbn-i Hişam'ın Tenkih şerhi'ne yaptığı haşiyedir.
3- Tavali' haşiyesi: Kalsadî'nin eserine yaptığı haşiyedir.
4- Şerhü'l-akaid,
5- Şerhü'l-Menar: Nesefî'nin eserinin şerhidir.
