Meşhur tarihçi. Ebu Abdullah Taceddin Muhammed bin Ali bin Yusuf bin Müyesser el-Mısrî 628 (m. 123l) yılında Kahire'de doğdu. 677 (m. 1278) tarihinde Kahire'de vefat etti ve Mukattam'da toprağa verildi.
Hayatı hakkında yeterli bilgi yoktur. Nesebi, Fatımî Halifesi Hafız Lidinillah döneminin önemli şahsiyetlerinden "El-Emirü'l-Muazzam Celaleddin Muhammed Celeb Ragıb" tarafından Tunus'tan Mısır'a getirilen bir şahsa dayanır. İbn-i Müyesser adını yine Fatımî emirlerinden olduğu sanılan büyük dedesinden alır. Eyyubîler'in yıkılışı ve Memluk Devleti'nin kuruluşu sırasında yaşanan buhrana ve I. Baybars'ın parlak devrine (1260-1277) şahit olduktan sonra vefat etti.
İbn-i Müyesser'in günümüze kadar geldiği bilinen tek eseri "Ahbaru Mısr" olup Muhammed bin Ubeydullah el-Müsebbihî'nin tarihine zeyil olarak yazılmıştır. Bu sebeple "Tekmiletü Tarihi'l-Müsebbihî" ve "Tarihu'l-kebir ale'ssinin zeyyele bihi ala Kitabi'l-Müsebbihî" adlarıyla da bilinir. Tolunoğulları'ndan başlayarak müellifin zamanına kadar gelen eser, Nureddin Mahmud Zengî dönemi ve Haçlı seferleri hakkında önemli bilgiler ihtiva eder. Eserin, Makrizî tarafından 814 (1411) yılında "El-Münteka min ahbari Mısr libni Müyesser" adıyla kaleme alınmış 439-553 (m. 1047-1158) yılları arasını içeren bir muhtasarı günümüze ulaşmıştır.
