Hadis, usul, hılaf ve Şafiî mezhebi fıkıh âlimi. Künyesi Ebü'l-Haccac olup, ismi, Yusuf bin Abdülaziz bin Ali bin Nadir'dir. İspanya'nın doğusundaki Mayorka adasında doğduğu için Mayorkî, kabilesine nisbetle Lahmî denildi. Dedeleri Nadir'den dolayı İbn-i Nadir diye meşhur ve ma'rûf oldu. Mısır'a gidip İskenderiyye'de yerleşti. 523 (m. 1129) yılında orada vefat etti.
Yakın çevresinden, temel din bilgilerini ve alet ilimlerini öğrenen Ebü'l-Haccac ibni Nadir, Bağdat'a giderek oradaki büyük âlimlerden ders aldı. Ali bin Süleyman'dan hadis-i şerif ilimlerini, Kiya'l-Herrasî'den Şafiî mezhebi fıkıh bilgilerini öğrendi. 505 (m. 1111) yılında Şam'a gitti. Daha sonra Mekke'ye gitti, hac etti. İslam ülkelerinin çeşitli yerlerinden gelerek Mekke-i Mükerreme'de ilim öğretmek ve ibadet etmekle meşgul olan âlimlerin ilminden istifade etti. Orada Ebu Abdullah Taberî'nin ileri gelen talebelerinden oldu. Fıkıh usulü ilminde, mezhepler arasındaki içtihat farklılıklarını bilmede ve Şafiî mezhebi fıkıh bilgilerinde âlim oldu. Mısır'a gidip İskenderiyye şehrine yerleşti. İskenderiyye şehrinde hadis ilmini yeniden canlandırdı. Daha sonra başlı başına bir hadis mektebi olacak olan Ebu Tahir Silefî'yi yetiştirdi. Ondan ders alıp ilim öğrenen âlimler arasında; Ahmed bin Müslim bin Reca Tenuhî, Ebü'l-Kasım bin Asakir ve daha birçok âlim vardı.
İbn-i Nadir Mayorkî, dünya malına kıymet vermez, Allahü tealanın rızası için olmayan sözü söylemezdi. Her işini Resulullah'ın sünnetine uygun yapmak için gayret sarf ederdi. Selef-i salihîn'in ilim ve dindeki gayreti kendisinde de mevcuttu. Durmadan çalışır, ilim öğrenmek ve öğretmek için gayret sarf ederdi. Züht ve takvada, Allahü tealanın emirlerini yapıp yasaklarından sakınmakta çok ileriydi. Her işte ve her şeyde Allahü tealaya muhtaç olduğunu, hiç kimse ve hiçbir şeyin hiçbir şeyi yaratamayacağını, ancak Allahü tealanın yaratmasına sebep alabileceğini sık sık söylerdi. Her işinde dinin bütün hükümlerine uyarak çalışır, insanlara ve hayvanlara iyilik ve ihsanlarda bulunur, boş zamanlarında hep ibadetle meşgul olurdu. Hep Allahü tealanın büyüklüğünü ve nimetlerini düşünür, lüzumsuz yere konuşmaz ve daima Cenab-ı Hakk'ın ismini zikrederdi.
Yetiştirmiş olduğu yüksek ilim sahibi talebelerinin yanında, pek çok kıymetli eser de yazan İbn-i Nadir Mayorkî; fıkıh, hadis, usul ve hılaf ilimlerinde kitaplar yazdı. Bunlardan hılaf ilmine dair olan Et-Ta'likatü'l-kübra bilinmektedir.
