Hadis âlimlerinden. İsmi, Muhammed bin Salih bin Mihran el-Basrî olup; künyesi Ebu Abdullah, lakabı Ebü't-Teyyah olup, İbn-i Nattah diye meşhurdur. Basra'da doğmuş olup, doğum tarihi tespit edilememiştir. Benî Haşim'in azatlık ölelerindendir. Uzun müddet Bağdat'ta kalmış, büyük hadis âlimlerinden hadis-i şerif öğrenmiş ve orada 252 (m. 866)'da vefat etmiştir.
İbn-i Nattah; Yusuf bin Atıyye, Avn bin Kehmes, Münzir bin Zenad, Mu'temir bin Süleyman, Ebu Seleme Muhammed bin Abdullah el-Ensarî, Ebu Ubeyde Ma'mer bin Müsenna, Esed bin Amr, Vakıdî Ebü'l-Hasan el-Medainî ve pek çok âlimden hadis öğrenmiştir. Abbas bin Ca'fer bin Ebu Talib, Abdullah bin Ahmed bin Yunus, İbn-i Ebüddünya, Ahmed bin Ali el-Hazzaz, İbn-i Büceyr, Heysem bin Halef ve pek çok âlim de İbn-i Nattah'tan hadis rivayetinde bulunmuşlardır.
İbn-i Hibban onu, Sikat kitabında sika (sağlam, güvenilir) raviler arasında zikretmiştir. Onun haberlerinin ekserisi siyer-i nebiye ait haberlerdir. Peygamberimizin hayatını anlatan haberleri toplayan bir kitap telif etmiştir. Abbasî Devleti'nin tarihini ilk yazan bu zattır. İfhazü'l Arab, El-Büyütat, Ed-Devletü ve Maktelü Zeyd bin Ali gibi kitaplar telif etmiştir.
İbn-i Nattah, Ebu Hatim (Ertat) Abdullah bin Amr, Nafi', İbn-i Ömer'den rivayet etti. Peygamberimiz; “Eğer ümmetime zor gelmeyeceğini bilseydim, onlara her namazda misvak kullanmayı emrederdim (yani yapılması farz olurdu).” buyurdu.
