Hadis, tefsir ve fıkıh âlimi. Künyesi, Ebu Abdullah olup; ismi, Muhammed bin Yusuf bin Se'adet eş-Şatıbî'dir. Ebu Abdullah eş-Şatıbî, 496 (m. 1103) senesinde Mürsiye'de doğdu. 565 (m. 1170) senesinde Şatıbe'de vefat etti. Büyük âlimlerden okuyan İbn-i Saade, hadis, tefsir, fıkıh, lügat, nahiv, kelam ve tasavvuf alanında derin ilimlere sahipti. Mürsiye'de ve Şatıbe'de kadılık yaptı. Ayrıca Mürsiye Camii'nde vaaz verirdi. Ebu Abdullah eş-Şatıbî, züht ve takva sahibi bir zattı.
İbn-i Saade, Ebü'l-Haccac bin Ziyad el-Mayorkî'den fıkıh ve kelam ilmini öğrendi. Ayrıca Ebu Muhammed bin İtab, Ebu Bekr el-Esedî, Ebü'l-Velid bin Reşid, Ebu Bekr bin el-Arabî, Ebu Abdullah bin el-Hacce'den ve Ebu Abdullah El-Mazerî'den hadis-i şerif dinledi. Kendisinden ise, Ebu Bekr et-Tarsusî ilim öğrenip hadis-i şerif dinledi.
İbn-i Abbad onun hakkında; “İbn-i Saade, fıkıh, hadis ve edebiyat alanında söz sahibiydi. Ahkâm-ı Şer'iyye'yi çok iyi bilen, güzel ahlâklı ve insanlarla çok iyi geçinen bir âlimdi. Onun eserlerinin benzerini, diğer hocalarımız yazmamış idi.” demektedir.
Çok büyük âlimlerin kendisinden nakilde bulunduğu, İbn-i Saade'nin yazmış olduğu bir eser de, Şeceretü'l-vehmi'l-merkiyye ila zirveti'l-vehmî'dir.
