Tarih ve Hanefî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi Muhammed bin Muhammed bin Ömer bin Sultan'dır. Künyesi Ebu Abdullah olup lakabı Kutbüddin'dir. İbn-i Sultan diye meşhur oldu. 870 (m. 1465) senesinde doğdu. 950 (m. 1543)'te Şam'da vefat etti. Cenaze namazı Emevî Camii'nde kılındı. Kalenderiyye Türbesi'nin içerisine defnedildi.
İbn-i Sultan, Abdülberr bin Şühbe ve başka âlimlerden ilim öğrendi. İlim tahsilini tamamladıktan sonra Kassaiyye, Zahiriyye medreselerinde ve Emevî Camii'nde ders verdi. Sultan Gavrî zamanında İbnü'ş-Şıhne'nin naibi oldu. Zahiriyye Medresesi'nde ikamet ederdi. Emevî Camii'nin müderrisliğinde de bulundu. Zamanının büyük âlimlerinden Yunus İsevî onun hakkında şöyle demektedir: “İbn-i Sultan büyük âlimlerden olup devlet katında da sözü geçerliydi. Mühim meselelerde ona müracaat edilirdi. Sonradan gözlerini kaybetti. Ancak gözleri, görüyormuş gibi eski hâlini muhafaza ediyordu. Nuranî yüzlüydü. Kendisine sorulan suallere kitaplardan cevap hazırlardı. Yazdığı fetvaları, başkasınınki ile karışmaması için mührü ile mühürlerdi. Devamlı Kur'an-ı Kerim okurdu. Her Cuma gecesi Emevî Camii'nde toplanarak Kur'an-ı Kerim okuyan, Allahü tealayı zikreden ve Resulullah'a salatü selam okuyan bir topluluğa kendi mülkünden bir yer vakfetti.”
İbn-i Sultan'ın ikamet ettiği ve ders verdiği Şam'daki Zahiriyye Medresesi.
Eserleri: İbn-i Sultan, birçok eser yazdı. Yazdığı eserlerden bazıları şunlardır:
1- Keşfü'l-hakaik an esrari Kenzi'd-dekaik: Hanefî mezhebi fıkhına dairdir. Zahiriye Kütüphanesi Hanefî Kısmı No: 2544'te bir nüshası vardır.
2- El-Cevahirü'l-mudiyye fî eyyami'd-devleti'l-Osmaniyye: Yavuz Sultan Selim'in Mısır Seferi'ne dairdir.
3- Fethu'l-meliki'l-alîmi'l-mennan ale'l-meliki'l-muzaffer Süleyman: Kanunî'ye takdim edilen bir siyasetnamedir. Son bölümde Kanunî'nin hayatı, ahlâkı ve menkıbeleri vardır.
4- El-Berku'd-damî fî men'i mine'l-birketi fi'l-camî: Camilerin içine havuz yaptırmanın caiz olmadığına dairdir.
