Malikî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi Muhammed bin Ammar bin Muhammed bin Ahmed el-Kahirî el-Mısrî olup künyesi Ebu Yaser ve Ebu Şakir'dir. Lakabı Şemseddin olup daha çok İbn-i Ammar diye tanınır. 768 (m. 1367) senesi Cemaziyelahir ayının yirmisine rastlayan Cumartesi günü, ikindi ezanı okunurken Kahire'de doğdu. Doğumu, 758 (m. 1357) veya 767 (m. 1365) senesi olarak da rivayet edilmiştir. 844 (m. 1441) senesi Zilhicce ayının 14. Cumartesi günü, Kahire'de vefat etti.
Babasının yanında ve himayesinde büyüyüp yetişen İbn-i Ammar, önce Kur'an-ı Kerim'i, daha sonra; Umde, Şatıbiyye, Elfiyetü'l-hadis ve Elfiyetü'n-nahv, Risaletü'l-fer'iyye, Muhtasar-ı İbn-i Hacib ve bunlar gibi daha başka kitapları ezberledi. Ezberlediklerini; Takıyyüddin Abdurrahman bin Bağdadî, İbn-i Merzuk, Sadreddin Münavî, Ziyaeddin Afifî, Nasrullah el-Kinanî, Bülkinî, Gamarî ve Nureddin ed-Demirî gibi âlimlere okudu. Karafe'de meşhur bir zaviyenin sahibi olan Veliyyüddin Abdullah el-Cebertî'den icazet (diploma) aldı. Fıkıh ilmini Ebu Abdullah ibni Arafe'den öğrendi. İlim öğrenmek maksadıyla İskenderiyye ve başka yerlere gitti. Tenuhî, Süveydavî, Taceddin İbnü'l-Fasîh, İbnü'l-Mülakkın, Muhibbüddin bin Hişam ve daha başka âlimlerden okudu. Hadis, usul, fıkıh, sarf ve nahiv gibi ilimlerde yüksek âlim oldu. Tasavvuf yoluna da intisab edip Muhammed Mugayribî ve Ebu Abdullah Muhammed ed-Dekkalî'den feyiz aldı. Zamanında bulunan âlimlerin ve evliyanın önde gelenlerinden oldu.
İbn-i Ammar'ın ders verdiği Mısır'daki İbn-i Tulun Camii.
İlim tahsilini tamamlayıp müderris olan İbn-i Ammar, çeşitli yerlerde talebelere ders vermeye başladı. Camii Tulun, Müslimiyye, Kubbetü's-Salih, Berkukiyye, Zaviye-i Cebertî ve daha başka medreselerde talebe okuttu. Bir müddet Amr bin As Camii civarında kaldı. Mısırlılar kendisinden çok istifade ettiler. Şemseddin-i Medenî'den sonra bir müddet kadılık yaptı. 785 (m. 1383) senesinde hacca gitti. Kudüs'te bulunan Beytü'l-Makdis'i de ziyaret etti. İbn-i Ammar; güzel ahlâk sahibi, herkesle iyi geçinen, herkese yumuşaklık ve kolaylık gösteren bir zattı. Salihleri, hakiki İslam âlimlerini çok severdi. İtikadı düzgün olup Ehl-i Sünnet ve'l-cemaat itikadında idi. Sözleri hâl ve hareketleri ile devamlı olarak emr-i ma'rûf ve nehy-i münker yapardı. Her an Allahü tealaya yönelmiş vaziyette idi. Çok dua ve niyazda bulunurdu. Birçok güzel huyu kendisinde toplamış olan yüksek bir zattı.
İbn-i Ammar'ın ders verdiği bir diğer medrese: Mısır'daki Berkukiye Medresesi.
Kadılık yaptığı müddetçe, hiçbir kimseden hiçbir hediye ve başka bir şey kabul etmedi. Bir hüküm verdiği zaman, o hükmü mutlaka yerine getirirdi. Bunu yaparken büyük ve küçük ayrımı yapmazdı. Kahire'de vefat etti. Cenaze namazını Babü'n-Nasr'da İbn-i Hacer-i Askalanî kıldırdı. Cenaze namazı çok kalabalık bir cemaat tarafından kılındı. Gökay türbesine defnedildi.
Eserleri: İbn-i Ammar hazretlerinin yazmış olduğu kıymetli eserlerden bazılarının isimleri şunlardır:
1- Ahkâm,
2- Zevalü'l-mâni' an şerhi Cem'u'l-cevami',
3- Şerhu Elfiyetü'l-Irakî,
4- Şerhu muhtasarı İbn-i Hacib,
5- Gayetü'l-ilham fî şerhi Umdetü'l-İslam,
6- Kafî fî şerhi'l-Mugnî li İbn-i Hişam,
7- Müntehee'l-meram.
