Hadis ilminde meşhur âlimlerden. İsmi, Abdurrahman bin Muhammed bin Abdullah bin Mihran el-Bağdâdî'dir. Künyesi, Ebu Müslim'dir. İbadeti ve zühdü çok olan bir âlimdir. Dünyalık olan şeylere hiç düşkünlüğü yoktu. İnsanların arasına karışmazdı. İlim öğrenmek için Bağdat'tan ayrılıp Horasan'a, Maveraünnehr'e, Şam'a ve Arabistan'a seyahatler yaptı. Ömrünün sonuna doğru Hicaz'a gidip Mekke'ye yerleşti. Mescid-i Haram'ın yakınında oturur, vakitlerinin çoğunu ibadetle geçirirdi. 374 veya 375 (m. 985) senesinin Zilkade ayı ortasında vefat etti. Evliyanın büyüklerinden Fudayl bin İyad'ın kabrine yakın “Batha” denilen yere defnedildi.
Büyük bir âlim olan Abdurrahman bin Muhammed; Bağdat'ta iken Muhammed bin Muhammed el-Bagendî'den, Ebu Kasım el-Begavî'den, Ebu Ömer Ubeydullah bin Osman'dan, Ebu Bekr bin Ebu Davud'dan, Ebu Ya'la Muhammed bin Züheyr'den ve Irak'ta bulunan diğer âlimlerden ilim aldı. Sonra Şam'a gitti. Orada İmam-ı Begavî'den ve İbn-i Ebu Arube el-Harranî'den ve başkalarından, ilimde pek çok meseleyi öğrenip hadis-i şerif aldı ve Irak'a döndü. Bilahare oradan çıkıp Horasan'a, Maveraünnehr illerinden Buhara ve Semerkand'a gitti.
30 seneye yakın buralarda kaldı. Oradaki hadis âlimlerinden çok istifade etti. Onlardan hadis-i şerif yazıp, bunların hadis-i şeriflerini topladı. Müsned adındaki eseri meşhurdur. Hadis ilminde rivayetleri çok sağlam olup, hafızdı. Yani, yüz bin hadis-i şerifi senetleriyle birlikte ezberlemişti. Takva, vera ve zühdü çoktu. Dinine çok bağlıydı. Kimseden bir şey kabul etmezdi. İnsanların içine fazla çıkmazdı. Hicaz'a gittikten sonra, Mescid-i Haram'ın yanına yerleşip, ölünceye kadar devamlı ibadetle meşgul oldu.
Hadis âlimlerinden İbn-i Ebü'l-Fevaris diyor ki: “Ebu Müslim bin Mihran çok eser yazdı. Müsned'i meşhurdur. Hadis ilminde sika bir âlimdi. Züht ve verası çoktu. Onun gibisini görmedim.”
