Şafiî fıkıh, hadis ve usul âlimlerinden. İsmi Ahmed bin Muhammed bin Abdurrahman bin Muhammed bin Receb et-Tuhî el-Kahirî'dir. Lakabı Şihabeddin olup İbn-i Receb diye bilinir. 847 (m. 1443)'te Tuh'ta doğdu. 893 (m. 1488) senesi Rebiulevvel ayında Mekke'de vefat etti. Mualla Kabristanı'na defnedildi. Cenaze namazına çok kalabalık bir cemaat katıldı.
İlk tahsilini Tuh'ta yaptı. Kur'an-ı Kerim'i okumasını öğrenip ezberledi. Şafiî fıkhına dair Minhac kitabını, Tenkih, Elfiyetü'l-hadis ve Elfiyetü'n-nahv kitaplarını okudu. Bilgilerini artırdıktan sonra; El-Mülha, Eş-Şatıbiyye, Cem'u'l-Cevami' ve daha başka kitapları okudu. Bu kitapları, Şümnî, Aksarayî gibi âlimlerin huzurunda okudu. Şatıbiyye kitabının tamamını Şemseddin bin Himsanî'nin huzurunda okudu.
Önceleri, âlimlerle görüşmek, onlardan ilim alarak bilgisini artırmak maksadıyla Kahire'ye defalarca gidip geldi. Daha sonra ise Kahire'ye yerleşip orada ikamet etti. Yine birkaç kere hacca gitti. Hac esnasında bir ay kadar Mekke'de ikamet ederdi. Böylece Hicaz âlimlerinden, ayrıca değişik İslam ülkelerinden hacca gelen âlimlerden de istifade ederdi. En-Neşavî, Kumsî, Yusuf el-Acemî'nin torunu ve oğlu Zeyneddin el-Kumnî ve daha başka âlimlerden hadis-i şerif dinledi.
İlim öğrendiği meşhur âlimlerden bazıları şunlardır: El-Celal el-Bekrî, Ebü's-Se'adat, el-Mahyevî, eş-Şeref el-Bermekinî, Zeyneddin Zekeriyya el-Ebnasî ve kardeşi, Abdülhak, Alaeddin el-Hısnî, İbn-i Ebu Şerif ve Cevcerî, Fahreddin ed-Deymî, Zeyneddin Ca'fer ve Malikî âlimlerinden Senhurî.
Fıkıh, hadis, usul, kıraat, feraiz ve tasavvuf ilimleriyle meşgul oldu. Lisan ile ilgili ilimlerden; Arapça, sarf, beyan, me'ani ilimleriyle uğraşıp âlimlerden ders aldı. Aklî ilimlerden de; mantık, hesap ve benzeri ilimleri öğrendi. Uzun zaman muhtelif ilimlerle meşgul olup meşhur âlimlerden ilim tahsili neticesinde, artık kendisi de derin bilgi sahibi âlim oldu.
Mısır'da Basıtiyye'de imamet vazifesinde bulundu. Yine orada ve başka yerlerde hatiplik de yaptı. Bu vazifeleri esnasında, Basıtiyye ve diğer yerlerde dersler okutarak, çok sayıda talebe yetiştirdi. Davü'l-lami' sahibi Sehavî der ki: “Benden Elfiye şerhi'ni defalarca okudu. Yine Elfiye kitabının sahibinin kendi şerhini de okudu. Benden okuyan bazı kimselerden de ayrıca okudu. Kütüb-i Sitte'yi rivayet etti. Eserlerinden bazı bahisleri bizzat kendisi yazdı. Yazdığı kasidelerle beni methetti. Kasidesini bizzat kendi ağzından duydum. Daha başka âlimleri de methettiğini bizzat duydum. Birçok kere hacca gitti. 892 (m. 1487) senesi hac mevsiminde, bir müddet Mekke'de mücavir olarak kaldı. Mekke'de Arapça ve fıkıh dersleri okuttu. Benden İstiab kitabını okuyup hastalanıncaya kadar iki ay derslerime devam etti.”
Eserleri:
1- Nazmu Cem'u'l-Cevami': Takıyyüddin Sübkî'nin usul-i fıkha dair eserinin nazım hâline çevrilmiş şeklidir.
2- Nazmü'l-verekat: İmamü'l-Haremeyn'in eserinin nazım hâline getirilmiş şeklidir. Bu da usul-i fıkha dairdir.
3- Nazmu Minhaci't-talibîn: Şafiî fıkhına dair bir eserdir.
4- Nazmu Nuhbeti'l-Fiker: Hadis usulüne dair bir eserdir.
