Hanbelî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi Ali bin Muhammed bin İbrahim Ca'fer en-Nablusî'dir. İbnü'l-Afif ismiyle tanınmıştır. 752 (m. 1351) senesinde doğdu, 813 (m. 1410)'da Nablus'ta vefat etti.
Meydumî'den ilim aldı. 775 (m. 1373) senesinde İbn-i Talaiyye'den bir miktar hadis-i şerif işitti. Ebü'l-Hasan Darimî'nin Müsned'inden, içinde müselsel hadislerin bulunduğu bir cüzü, ayn harfine kadar Ali bin Ahmed bin İsmail el-Fevî'den okudu. Ebu Hafs ibni Emile'den, İbn-i Sem'un'un Emali adlı eserini ve diğer eserleri okudu. Ebu Bekr Kalkaşendî'den de hadis-i şerif işitti. Raşfü'l-müdam fî vasfi'l-hammam ve Keşfü'l-kuna' fî vasfi'l-veda' adlı iki eseri ve şiirleri vardır.
Bir beytinin tercümesi şöyledir: “Ayrılıkla tehdit ettikleri zaman, kalbim, zifiri bir karanlık içinde feryat edip inlemeye başladı. Göz bebeğim, gözyaşlarımla ıslanıyor, eriyip su olup akan ciğerim gibi.”
