Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinden. Hadis, feraiz ve usul ilimlerinde de âlimdi. İsmi Ahmed bin İsmail bin Halife bin Abdül'alâ Nablusî'dir. Lakabı Şihabeddin, künyesi Ebü'l-Abbas olup aslen Husban'dandır. 749 (m. 1348) senesi sonlarında Şam'da doğdu. 815 (m. 1412) senesinde Rebiulahir ayının onunda, Çarşamba günü Salihiyye'de vefat etti ve oraya defnedildi.
Babasının vefatından önce ve sonra; fıkıh, fıkıh usulü, feraiz, Arabî ilimler ve hadis ilmi ile meşgul oldu. Babasından fıkıh ve feraiz ilimlerini, Ebü'l-Abbas Unabî'den de Arap dili ve edebiyatını öğrendi. İbnü'l-Husbanî'nin verdiği icazetlerden birinin ilk sayfası. İcazet Kudüs'te Daru'l-hatib Yazmalar Enstitüsü No: F 20'de kayıtlıdır.
Arap dili ve edebiyatını çok iyi bilirdi. Bunlardan daha başka âlimlerden de ilim öğrenmiş ve fetva verme icazeti almıştır. Memleketinde ve diğer şehirlerdeki âlimlerden çok hadis-i şerif dinledi. Bu maksatla Şam'a ve Kahire'ye gitti. Dinlediği hadis-i şerifleri yazardı. Alaeddin Buharî'nin talebelerinden, bunlardan başka İbn-i Emile, Salah bin Ebu Amr, İbn-i Rafi' gibi pek çok âlimden bir hayli hadis-i şerif yazdı.
Bir ara Halep'e gitti. Orada Ömer bin Aydoğmuş ve Halil bin Mahmud'dan da hadis-i şerif dinledi. Bülkinî ve daha başka büyük âlimlerin ilim meclislerinde bulundu. Hadis-i şerif ilminde ve hadis âlimlerinin isimlerini bilme hususunda büyük âlim oldu. Kitap yazma işi onun âdetiydi. Pek çok kitabı kendi eliyle yazdı. Çeşitli ilimlerde akranlarından öne geçti. Çok zeki olup çabuk yazar ve çabuk okurdu.
Eminiyye ve İkbaliyye medreselerinde ders okuttu. Eşrefiye Medresesi'nde hadis dersi başmüderrisliği vazifesinde bulundu. Şam'da bir müddet kadılık yaptı. Şam müftüsü ve hafızların büyüklerindendi. Çok hadis-i şerif yazmış olmasına rağmen, az rivayette bulundu. Zamanında siyasî karışıklıklar olduğundan, hayatı sıkıntı içinde geçti. Şam'da Emevî Camii'nde ders halkası vardı. İbnü'l-Husbanî'den, zamanındaki âlimler ve hadis hafızları hadis-i şerif öğrendiler.
İbn-i Hacer şöyle anlatır: “Hocamız büyük âlim Bülkinî, İbnü'l-Husbanî'yi sever ve hürmet gösterirdi. Şam'da o zamanda bulunan hadis hafızlarının en büyüklerinden olduğunu söylerdi. Ben onunla Şam'da karşılaştım. Bana çok ikramda bulundu. Başka hiç kimseye vermediği kitap ve hadis cüzlerini, bana ariyet (kullanıp geri vermek üzere emanet) olarak verdi. Sonra Kahire'ye gitti. Ondan bir miktar ilim öğrendim.”
Kıymetli eserlerinden bazıları şunlardır:
1- Camiu't-tefasir, 2- Şerhu Elfiyeti İbn-i Malik, 3- Ed-Dürrü'l-manzum fî sireti'n-nebiyyi'l-masum, 4- Tabakatü'ş-Şafiiyye, 5- Tertibü Tabakati'l-kurra li'z-Zehebî, 6- Ta'liku ale'l-Havî, 7- Şafî'ul-ayyi fî tahrici ehadisi'r-Rafiî.
