Fıkıh ve hadis âlimi. Künyesi, Ebu Abdullah olup; ismi, Muhammed bin Halef bin Sa'id bin Vehb'dir. İbnü'l-Murabıt diye tanındı. Aslen Endülüslüdür. Mer'iyye şehrinde kadılık yapmıştır. Pek çok değerli âlimlerden ders almış olup, 485 (m. 1092) yılında Medine'de vefat etmiştir.
İbnü'l-Murabıt, Ebü'l-Kasım el-Mühelleb ve Ahmed bin Muhammed et-Talmenekî'den ilim öğrendi ve hadis-i şerif dinledi. Ahmed bin Muhammed, kendisine icazet (diploma) verdi. Ayrıca Muhammed bin Abbas el-Kayrevanî'den istifade etti. Kendisinden; Kadı Ebu Abdullah et-Temimî, Kadı Ebu Ali el-Hafız ve fıkıh âlimi olan Ebu Muhammed bin Ebu Ca'fer ilim öğrendi ve hadis-i şerif dinledi.
Fazilet sahibi bir zat olan İbnü'l-Murabıt, halka Ehl-i Sünnet inancını anlatır, bu doğru itikadın yayılmasına çok gayret ederdi. İnsanlar onun yanına hadis-i şerif dinlemek için gelirlerdi.
Ömrünü çok değerli eserler yazarak ve İslamiyete hizmet ederek geçiren bu âlimin yazdığı eserlerden bazıları şunlardır:
1- Kitabün kebirun fî şerhi'l-Cami'i's-Sahihi'l-Buharî: Bu eser, Sahih-i Buharî'nin şerhidir.
2- Ta'likatün ale'l-Müdevvene fi'l-fıkh,
3- El-Vusul ile'l-garazi'l-matlub min cevahiri kutü'l-kulub.
