Şafiî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi Muhammed bin Abdullah bin Ömer bin Mekkî bin Abdüssamed bin Atıyye bin Ahmed el-Osmanî ed-Dımaşkî olup lakabı Zeyneddin'dir. İbnü'l-Vekil veya İbnü'l-Mürahhil Zeyneddin diye bilinir. 690 (m. 1291)'de Dimyat'ta doğdu. 738 (m. 1337)'de Şam'da vefat etti.
İbnü'l-Mürahhil, fıkıh ilminde üstün bir dereceye yükseldi. Âlim bir zat olan amcasının yerini alıp ders verdi. Amcası onun için; “Âlimin oğlu cahil, cahilin oğlu âlim oldu.” dedi. İbnü'l-Mürahhil, Kahire'de İbn-i Dakiku'l-İyd'den, Şam'da; Şerefeddin el-Fezarî, İshak en-Nüshas, İbn-i Müşerref ve amcası Sadreddin'den hadis-i şerif dinledi ve rivayette bulundu. Kahire'de Meşhed-i Hüseyin'de de ders okuttu. 725 (m. 1325)'te Şam'a geldi. Ölünceye kadar orada ders okuttu ve fetvalar verdi.
El-Birzalî onu övdü ve hakkında; “Hâli ve işi düzgün, fazilet ve tevazu sahibiydi.” Başka âlimlerce de övüldü. Onun hakkında; “Birçok ilimleri kendisinde toplayan bir zattı.” denildi. İbnü'l-Mürahhil, çok düzgün konuşurdu. İlim ve ibadete çok düşkün olup iffet sahibiydi. Sultan en-Nasır onu eş-Şamiyyetü'l-Berraniyye Medresesi'ne müderris tayin etti. Orada fetvalar verdi. İlim öğretmek ve talebe yetiştirmekle meşgul oldu.
Zehebî onun hakkında; “Dış görünüşü ve ahlâkı güzeldi. Zeki ve tevazu sahibi olup münazara ilmini iyi bilirdi.” demektedir.
İbn-i Rafiî ise onun hakkında; “İbnü'l-Mürahhil, usul-i fıkha dair birçok eser yazdı. 738 (m. 1337) senesi Recep ayında vefat etti. El-Azraviyye Medresesi'nde kendisinden sonra oğlu Abdullah ders okuttu.”demektedir.
Birçok eser yazdı. Yazdığı eserlerden bazıları şunlardır:
1- El-Feraidü fi'l-farkı beyne'l-mesail, 2- En-Nezair, 3- Muhtasarü'r-Ravda, 4- Et-Telhis, 5- El-Hulasa.
