Bağdat'ta yetişen vaizlerden ve Ahmed ibni Hanbel'in Müsned kitabının ravilerinden. İsmi, Hasan bin Ali bin Muhammed et-Temimî'dir. Künyesi, Ebu Ali olup, “İbnü'l-Müzhib” diye meşhur oldu. 355 (m. 966) senesinde doğdu. Birçok âlimden hadis-i şerif aldı. Ahmed bin Hanbel hazretlerinin Müsned'ini ezberleyip rivayet etti. Çok vaaz ve nasihat ederdi. 89 yaşında iken, 444 (m. 1052) senesi Rebiulahir ayının on dokuzuncu günü vefat etti.
Hadis ilmini; Ebu Bekr bin Malik el-Kutayî, Ebu Muhammed bin Masî, Muhammed bin İsmail el-Verrak, Muhammed bin Muzaffer, Ebu Sa'id el-Hurfî, Ali bin Muhammed el-Lü'lü' el-Verrak, Ebu Hafs bin Şahin, Muhammed bin Eyyub el-Kattan, Ebu Bekr bin Şazan, Ebü'l-Hasan Dare Kutnî, Ebü'l-Abbas bin Mükrim ve onların asrındaki büyük âlimlerden aldı. Birçok hadis-i şerif dinleyip ezberledi. Ahmed bin Hanbel'in Müsned'ini ezberledi. “Müsned ravisi” diye meşhur oldu.
Hatib-i Bağdadî ondan aldığı birçok hadis-i şerifleri, kitabında yazdı ve; “O, Ahmed bin Hanbel'in Müsned'inin tamamını Ebu Bekr el-Kutay'î'den dinledi. Ondan dinleyerek aldıkları hadis-i şeriflerin hepsi, sahih idi. Ancak ondan rivayet ettiklerinin bazılarının sonuna kendisinin işittiklerini de ilave etti. Hocası İbn-i Malik el-Kutay'î de, Ahmed bin Hanbel'in zühtünü bildirirken böyle yapmıştı.” dedi.
