Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi Ömer bin Muzaffer bin Ömer el-Bekrî el-Kureşî el-Me'arrî olup künyesi Ebu Hafs, lakabı Zeyneddin'dir. 691 (m. 1292) senesinde Suriye'nin şimalindeki Me'arratü'n-Numan'da dünyaya geldi. Bu sebeple Me'arrî; soyu Hazreti Ebu Bekr'e ulaştığı için Bekrî ve Kureşî diye bilinir. 749 (m. 1348) senesinde Haleb'de taun hastalığından vefat etti.
Haleb'de yetişti. Ayrıca Hama ve Şam'da de tahsil gördü. İbn-i Hatib el-Fahr, İbn-i Teymiyye, Burhaneddin el-Fezarî gibi âlimlerden okudu. Hama'da Kadı Şerefeddin el-Barzî ve Abs bin İsa es-Sercavî'den feyz aldı. Şafiî fıkıh âlimi oldu. Arap lisanı ve edebiyatı üzerine de mütehassıs idi. Şair olup çok şiirleri vardı. Haleb'de kadı naibliği ve ardından kadılığa getirildi. Fakihu Haleb lakabıyla tanındı. Ayrıca Şam, Menbic ve Şeyzer kadılığı yaptı. Bir müddet sonra kadılığı bırakıp kendisini tasavvufa verdi. Çok talebe yetiştirdi. Eserler telif etti. Me'arratü'n-Numan şehrinde 749 (m. 1349) senesinde İbni Fazlullah el-Ömerî ile görüştü. Bu esnada çıkan ve binlerce kişinin öldüğü bir taun salgınında el-Ömerî'nin ardından vefat etti.
Eserleri:
İbnü'l-Verdi el-Me'arrî'nin sanatlı şiirleri vardır. Bir kısmı da nasihatlar ihtiva eder. Abdülgaffar el-Kazvinî'nin Şafiî fıkhına dair El-Havi's-sagir adlı eserini nazma çekerek beş bin beyitlik El-Behcetü'l-Verdiyye adlı eserini meydana getirmiştir. 1351'de Kahire'de basılmıştır. Şerh ve haşiyeleri vardır. Oğluna hitaben nasihatlar ihtiva eden yetmiş bin beyitlik Lamiyyetü'l-ihvan adlı eseri de 1910'da Kahire'de basılmıştır. Şerhleri ve tahmisleri vardır. Fransızca, Almanca ve Hindceye tercüme olunmuştur. Mehmed Zihni Efendi'nin Türkçe'ye Feyz-i Yezdan Tercüme-i Nasihati'l-İhvan adlı tercemesi vardır.
Muhtelif şiirleriyle beraber Risaletü's-seyf ve'l-kalem, Risaletü Savfi'r-rahik, El-Makamatü'l-Antakiyye, El-Makamatü's-sufiyye, El-Makamatü'l-Menbiciyye, El-Makamatü'l-Meşhediyye gibi eserlerinden müteşekkil Divan'ı İstanbul (1300) ve Kuveyt'te (1986) neşredilmiştir. 1000 beyitlik Elfiyye adlı manzum eseri 1323'te Kahire'de basılmıştır. 153 beytlik Et-Tuhfetü'l-Verdiyye adlı manzumesi de Breslau'da 1891'de basılmıştır. Şerhleri vardır. Latinceye tercüme olunmuştur.
Ebü'l-Fida'nın El-Muhtasar adlı tarihini ihtisar edip 729-749 (m. 1329-1349) arasındaki hadiseleri de ekleyerek Tetimmetü'l-Muhtasar adını vermiştir. 1970'de Beyrut'ta basılmıştır. El-Kevakibü's-sariye bir şiir antolojisidir. 1930'da Kahire'de basılmıştır. İbn-i Mu'ti'nin Elfiye'si üzerine, Dav'ü't-dürre adlı bir şerh ve ayrıca İbn-i Malik'in sarf ve nahivde meşhur eseri olan Elfiye üzerine bir şerh yazmıştır.
Bunlardan başka; El-Lübab fî ilmi'l-i'rab, Müzkeratü'l-garib, El-Vesaili'l-mühezzebe fi'l-mesaili'l-mülakkabe, Ebkarü'l-Efkar, Ürcüze fî ta'biri'l-menamat, Ürcuze fî havasi'l-ahcar, Eş-Şihabü'ş-sakıb (Bir nüshası Süleymaniye Kütüphanesi Ayasofya Kısmı No: 1943'te vardır); Tahrirü'l-hasasa fî teysiri'l-hulasa, Ahvalü'l-kıyame, El-Es'ile ve'l-ecvibe, Lugazu Manzum, Nevadirü'l-garaib, Risale fî havas, El-Minah, Tezkiretü'l-garib, Şi'ru Münasebat gibi eserleri vardır. 861 (m. 1457) senesinde vefat eden Şamlı coğrafya âlimi Siraceddin İbnü'l-Verdi başkadır. İkisi sıkça karıştırılmakta; Siraceddin İbnü'l-Verdi'ye ait Haridetü'l-acaib adlı eser sehven Zeynüddin İbnü'l-Verdi'ye nisbet edilmektedir.
