Endülüs'te yetişen Malikî mezhebi âlimlerinden. Künyesi, Ebü'l-Abbas'tır. İsmi, Ahmed bin Abdurrahman bin Muhammed el-Ensarî el-Hazrecî el-Endülüsî'dir. 492 (m. 1099) senesi Rebiülahir ayında Meriyye şehrinde doğdu. 559 (m. 1164) senesi Cemaziyelevvel ayında Merakeş'te vefat etti.
Ahmed el-Hazrecî hazretleri, fıkıh, hadis, kelam, kıraat, tarih ve diğer ilimlerde âlim olup, aynı zamanda şair idi. Çok güzel yazı yazardı. İlim öğrenmek için çok beldeler dolaştı. Septe, Fas, Endülüs ve başka yerlere gidip ilim öğrendi. Sonra Merakeş'te yerleşti ve vefatına kadar orada kaldı. Ebu İshak el-Yahsabî, Ebu Bekr Galib bin Atıyye, İbn-i Agleb ve başka âlimlerden ilim öğrendi ve rivayetlerde bulundu. Kendilerinden ilim öğrendiği âlimlerin sayısı pek çoktur. Kendisinden ise, oğlu Ebu Abdullah, Ebu Muhammed bin Muhammed ve başka birçok kimse ilim öğrendi.
Ebü'l-Abbas Ahmed bin Abdurrahman el-Hazrecî hazretleri hadis ilminde çok güvenilir bir zat olup, fıkıh ilminde çok bilgi sahibiydi. Mezhebin usul bilgilerinde mahirdi. Kıraat ilmindeki vukufiyeti gayet fazlaydı. Kelam ilmi âlimlerinin önde gelenlerindendir. Güzel yazı yazmakta, beliğ şiir söylemekte, zamanında bulunanların en çok beğenileniydi. İlim öğrenmekteki arzu ve gayreti fevkaladeydi. İlmi çoktu. Bununla beraber tevazu sahibiydi. Alçak gönüllüydü. Kendisini tanıyanlardan çok ikram ve itibar görürdü. Herkes ilminden istifade için can atardı.
Dinî konularda sualleri olanlar ona müracaat eder, anlayacakları şekilde cevaplar alırlardı. Halka ilim öğretmesinden rahatsız olanlar kendine gelerek, bin dinar vermeyi ve ilim öğretmekten vazgeçmesini teklif etmişler ise de, kabul etmeyip; “Allahü Teâlâya yemin ederim ki, yeryüzü dolusu altın verseniz, yine de dine hizmetten, halka doğruyu anlatmaktan, âlimler ile görüşmekten ve onların yolunda bulunmaktan vazgeçmem.” demiştir. Hakkı ve hakikati öğretmesini istemeyenler, Ahmed bin Abdurrahman el-Hazrecî'nin ilme olan düşkünlüğü ve bağlılığına hayran oldular. Hâllerinden utanıp tövbe ettiler. Bu büyük âlimin hayranları arasına girip, kendisinden istifade ettiler.
Ahmed el-Hazrecî hazretleri, Gırnata kadılığında, daha sonra Merrakeş kadılığında bulundu. Camide, imamlık da yapardı. Bir ara Belensiye kadılığında bulundu, daha sonra hazine ile alakalı yüksek bir vazifeye getirildi.
Eserleri:
1- Şihâbü'l-Ahbâr, 2- Envârü'l-Efkâr fî men dehale fî cezîreti'l-Endelüs mine'z-zühhadı ve'l-Ebrâr, 3- Ayrıca pek çok şiirleri vardır.
