Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi Ali bin Hüseyin, künyesi Ebü'l-Hasan, lakabı Zeyneddin'dir. Fıkıh, usul, kıraat, nahiv, edebiyat ilimlerinde âlim ve şairdir. 681 (m. 1282) senesinde Musul'da doğdu. 755 (m. 1354) senesinde Musul'da vefat etti. İbn-i Şeyhü'l-Uveyne ismiyle de tanınmıştır. Uveyne, pınarcık manasındadır. Bu ismi alması, dedesinin bir işi sebebiyle olmuştur.
Dedesi salih, evliya bir zat olup Musul dışında kendisine mahsus bir zaviyede otururdu. Bulunduğu yerde su yoktu. Uzaktan taşınıyordu. Bir gece rüyasında, zaviyesinden bir yerde su çıktığını gördü. Uyanınca rüyasında gördüğü yeri kazdı. Oradan gayet tatlı, nefis bir pınar çıktı. Bu sebeple kendisine Şeyhü'l-Uveyne, torunu olan Zeyneddin Musulî'ye de ondan dolayı İbn-i Uveyne denilmiştir.
İbnü'ş-Şeyh, Musul'da yetişip zamanının âlimlerinden ilim öğrendi. Sonra hacca gitti. Kıraat ilmini, Vasıtî ed-Darir'den öğrendi. Şeyh Şemseddin bin Verrak'tan, Şatıbiyye'yi okudu. Fıkıh ve usul ilmini, Seyyid Rukneddin Esterabadî'den, nahiv ilmini; Şemseddin il-Muid, Şemseddin Fadlullah el-Hicrî'den ve Mezhebüddin en-Nahvî'den öğrendi. Usul kitaplarından bazılarını Taceddin ibni Baltacî en-Nahvî'den dinledi. Ondan icazet aldı. Begavî'nin Sünen'inden çoğunu, Taceddin Abdullah ibni Meafî'den dinledi. Hacca gittiğinde, Hicaz âlimlerinden istifade etti. Şam'a da gidip orada bulunan âlimlerden ilim aldı. El-Meza'dan ve es-Saladî'den hadis-i şerif dinledi. Bağdat'a gidip orada zamanın âlimleri ile görüşüp istifade etti. İfadesi ve ibaresi (yazarak anlatması) gayet güzeldi. Herkes ondan istifade edebilirdi. Mert, mütevazı, fakirlere yardımcı olan bir âlimdi. Kıymetli eserler yazmıştır.
Usul ilmine dair olan Muhtasarı İbn-i Hacib adlı eseri ve İbn-i Sa'atî'nin, El-Bedî adlı eserini şerh etmiştir. Kazvinî'nin Şafiî fıkhının füruuna dair El-Haviyü's-sagîr adlı eseri topladı. Sekkakî'nin Miftahü'l-ulum adlı eserini şerh etti. İbn-i Malik'in Teshil adlı eserine ve Müntehe's-sual ve'l-emel fî ilmi'l-usul ve'l-cedel adlı esere şerh yazdı.
