Şafiî mezhebi fıkıh âlimi ve evliyanın büyüklerinden. İsmi Hasan bin Ali bin Yusuf'tur. Lakabı Bedreddin'dir. Hısn'da doğdu. Doğum tarihi belli değildir. 925 (m. 1519) senesinde Halep'te vefat etti. Haccac kabristanına defnedildi.
İbnü's-Süyufî, doğduğu memlekette ilim öğrendi. Kur'an-ı Kerim'i, İmam-ı Nevevî'nin Minhac'ını, İbn-i Mukrî'nin İrşad'ını, Irakî'nin iki Elfiye'sini, Kadı Beydavî'nin usul ilmine dair olan Minhac'ını ve kelam ilmine dair olan Tavali' adlı eserini, Şatıbiyye'yi, İbn-i Hacib'in Kafiye'sini, İbn-i Malik'in Elfiye'sini, İzzî'yi ve Şemsiyye'yi ezberledi. Kıraat ilmini; Ebu Muhammed Süleyman bin Ebu Bekr, Ebü'l-Hasan Cebertî, Zeyneddin Ca'fer Senhurî'den, fıkıh ilmini Şemseddin Cevcerî'den, usul-i fıkh, mantık, me'ani ve beyan ilimlerini Ali Karaderviş'ten, hadis ilmini Halepli Ebu Zer ibni Burhan'dan öğrendi. Ayrıca Molla Abdurrahman Camî, Takıyyüddin ibni Fehd, Abdurrahman ibni Halil Ezraî, Burhaneddin Bukaî, Şemseddin Selamî'den de ilim öğrendi. Ders aldığı hocalarının çoğu, ona fetva ve ders vermesi hususunda icazet verdiler.
İnsanlar onun derslerinden çok faydalandılar. İbnü's-Süyufî, İslam'ın emirlerine uymak ve yasaklarından sakınmak hususunda da çok gayretliydi. Uzun boylu, heybetli olup onu gören büyük bir âlim olduğunda şüphe etmezdi.
Vefatından sonra oğlu onu rüyasında gördü. Oğluna, kabir kerpiçlerinin kaburgasının üzerine düştüğünü söyledi. Ertesi gün, oğlu, Hacı Ebu Bekr Haccac ile beraber babasının kabrine gitti. Kabri açtıklarında, bir kerpicin kaburgalarının üzerine düşmüş olduğunu gördüler. Kabirden misk gibi bir koku geliyordu. Bedeni ilk defnettikleri hâlde duruyordu.
İbn-i Hanbelî şöyle anlattı: “Kıraat âlimlerinden Muhyiddin Abdülkadir'in boğazında bir rahatsızlık meydana gelmişti. Bu rahatsızlık Kur'an-ı Kerim'i güzel okumasına mâni oluyordu. Bunun üzerine o, İbnü's-Süyufî'nin kabrine gitti. Onu vesile ederek dua etti. Kabirden evine döner dönmez rahatsızlığından Allahü Teâlâ'nın izni ile kurtuldu.”
İbnü's-Süyufî'nin yazmış olduğu eserlerden bazıları şunlardır:
1- Haşiyetün alâ şerhi'l-Minhac li'l-Mahallî,
2- Haşiyetün alâ şerhi'l-Kafiye el-mutevassıt li Rükneddin Esterabadî.
