Şam'da yetişen Şafiî mezhebi fıkıh âlimi. Künyesi, Ebu Tahir olup; ismi, İbrahim bin Hasan bin Tahir el-Hamevî'dir. Ebu Tahir el-Hamevî 485 (m. 1092) senesi Zilhicce ayında Hama'da doğdu. 561 (m. 1165) senesi Safer ayında Şam'da vefat etti.
Ebu Tahir el-Hamevî Bağdat'ta fıkıh tahsili yaptı. Ebu Ali bin Nekban, Ebu Talib ez-Zeynebî, Ebu Tahir el-Hınnaî, İbnü'l-Mevazinî ve birçok âlimden hadis-i şerif dinledi ve rivayette bulundu. Kendisinden ise, İbnü's-Sem'anî, İbn-i Asakir ve oğlu Kasım bin Asakir, Ebü'l-Kasım bin Sasra, Ebu Nasr bin Eş-Şirazî ve daha birçok âlim hadis-i şerif rivayet ettiler.
Ebu Tahir el-Hamevî Şam'a geldiği zaman, adil bir hükümdar olan Nureddin ile görüştü. Görüşme esnasında hükümdar kâtibine dönerek: “Maarrin Nu'man denilen yerdeki valimize, oranın halkının malının tamamını alması için mektup yaz. Bana gelen habere göre, oranın halkının tamamı, birbirlerini şahit göstererek haksız mal mülk edindiler.” dedi. Ebu Tahir hükümdara; “Allahü Teâlâ’dan korkunuz. Bir yer halkının tamamı yalan yere şahitlik ile itham edilemez.” buyurdu. Sultan daha önceki kararının yazılmasında ısrar edince, kâtip fermanı yazıp sultana arz etti. Tam bu sırada, o civardan geçmekte olan bir çocuğun şöyle dediği duyuldu: “Hükümdarlığınız devam ettiği müddetçe adalet ile hareket ediniz. Zarar ve faydayı yerine getirmede iyi idarede bulununuz, yoksa tehlikeli durumlarla karşılaşırsınız.” Bunu işiten sultan, tövbe ve istiğfarda bulunarak yazdırdığı hükmü yırttı. Sonra Bakara suresi 275. ayet-i kerimesini okudu.
