Hanefî mezhebi fıkıh âlimlerinin büyüklerinden. İsmi, Abdülgafur bin Lokman bin Muhammed el-Kerderî el-Harezmî olup; künyesi, Ebü'l-Mefahir'dir. İsminin Abdülgaffar olduğu da bildirilmiştir. Lakabı Şerefü'l-Kudat, Taceddin ve Şemsü'l-eimme'dir. Harezm köylerinden Kerder'e mensup olduğundan Kerderî ve Harezmî denilmiştir. 562 (m. 1167) senesinde Halep'te vefat etti.
Ebü'l-Fadl Abdurrahman bin Muhammed el-Kirmanî'den fıkıh ilmini öğrendi. Nureddin Mahmud bin Zengî zamanında Halep kadılığında bulundu. Vefatına kadar orada kaldı.
Kerderî, son derece zahit bir âlim olup, devamlı ibadet eder, dünyaya kıymet vermezdi. Fıkıh ilminin usul ve füruunun inceliklerine vakıftı.
Eserleri: Fıkıh ilmine dair birçok kıymetli eser tasnif etmiştir. Bazıları şunlardır:
1- Şerhu camiu's-sagîr li'ş-Şeybanî,
2- Şerhu camiu'l-kebir li'ş-Şeybanî,
3- Şerh ale't-Tecrid li'l-Kirmanî (El-Müfid ve'l-mezid),
4- Kitab fî usuli'l-fıkh,
5- Hayretü'l-fukaha,
6- Kitab fî beyanı elfazi'l-küfr,
7- El-İntisar li Ebu Hanife fî ahbarihi ve akvalihi.
