Fıkıh ve hadis âlimlerinden. İsmi, Muhammed bin Abdülmelik; künyesi, Ebü'l-Hasan el-Kerecî'dir. 458 (m. 1066)'da doğdu. 532 (m. 1137)'de vefat etti.
Mekkî bin Allan el-Kerecî, Ebü'l-Kasım Ali bin Ahmed bin Beyan er-Rezar, Ebu Ali Muhammed bin Sa'id bin Nebhan el-Kâtib, Ebü'l-Hasan bin Allaf ve diğer âlimlerden hadis-i şerif dinlemiştir. Şafiî mezhebinin fıkıh bilgilerinde âlim olup, fıkıh ilmini Ebu Mansur Muhammed bin Ahmed bin Muhammed el-İsfehanî'den, İmam-ı Ebu Bekr Ubeydullah bin Ahmed ez-Zazekanî'den ve Ebu Hamid İsferainî'den öğrendi. Ömrünü, ilim öğrenmek ve ilmi yaymakla geçirdi.
İbn-i Sem'anî, onun hakkında şöyle demiştir: “O, âlim, fakih, müftü, muhaddis, edip, şair olup, şüphelilerden çok sakınırdı. Ehl-i Sünnet itikadını anlatan, Kaside-i baiyye adlı bir kasidesi de vardır.”
Tefsir ve fıkıh ilminde çok kitap yazmıştır. Tefsirü'l-Kur'an, Ez-Zeraî fî ilmi'ş-Şerai, El-Fusul fî eimmeti'l-fuhul adlı eserleri meşhurdur. Ayrıca şiirleri vardır.
