Tefsir ve Hanefî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi İsmail Vehbi bin Muhammed bin Mustafa el-Konevî olup künyesi Ebü'l-Fida ve lakabı Üsameddin'dir. Konya'da dünyaya gelen İsmail Efendi'nin doğum tarihi kat'i olarak bilinmemektedir. 1195 (m. 1781) senesi Safer ayının onikisinde Şam'da vefat etti. Salihiyye'de, Zülkifl Aleyhisselam'ın makamının bulunduğu yerin yakınında medfundur.
İlim tahsiline, doğup yetiştiği Konya şehrinde başlayan Konevî İsmail Efendi; Şeyh Mustafa elKonevî, Şeyh Halil Konevî, Muslihuddin Mustafa el-Mer'aşî, Allame Abdülkerim Konevî ve Ebu Mahmud bin Muhammed Antakî gibi âlimlerden ders aldı. İstanbul'a gelerek çeşitli medreselerde ders verdi. İlim erbabı arasında meşhur oldu. Âlimler içinde derecesi yüksekti.
Zamanın sultanı olan Üçüncü Mustafa Han, Konevî İsmail Efendi'nin ilimdeki üstünlüğünü, derecesinin yüksekliğini öğrenince onu, İstanbul'da ders veren, talebe okutan âlimlerin reisi olarak tayin etti. Kendisi de onun sohbetlerinden çok hoşlanır, bazen derslerinde bulunurdu.
Üçüncü Mustafa Han'dan sonra sultan olan Birinci Abdülhamid Han da Konevî İsmail Efendi'yi çok sever, hürmet ve tazim gösterirdi. Sultan Mustafa Han gibi o da Konevî ile sık sık buluşur, derslerinde bulunurdu. Konevî'nin ilmî üstünlüğü, şöhreti böylece daha da yayılıp her tarafta duyulmaya başlandı. O ilimde sanki bir derya idi. İlim öğretmek ve talebe yetiştirmek hususunda çok gayretli ve pek mahirdi.
1780 senesinde hacca gitmeyi arzu etti ve bu arzusunu Sultan'a bildirdi. Sultan'ın emriyle, onun için hususî bir kafile hazırlandı. Kafile o sene Ramazan-ı şerif ayında Şam'a vardı. Konevî İsmail Efendi, orada bulunan âlimlerin büyüklerinden, Molla Es'ad bin Halil es-Sıddîkî'nin evinde misafir oldu.
Silkü'd-dürer kitabının sahibi Seyyid Muhammed Halil Muradî Efendi, kitabında Konevî'yi anlatırken; “Konevî, Şam'a uğradığında kendisiyle buluştum ve az da olsa faydalı sohbetlerini dinledim. Kendisiyle fazla beraber olamadım. Esas onun ilmini talebeleri vasıtasıyla öğrendim. Yani talebelerinin sohbetlerinde bulunarak onun ilminden istifade ettim.” demektedir.
Şam'da az bir müddet kaldıktan sonra oradan hacca gidecek olan kafile de onlara katılıp beraberce hacca gittiler.
Hac dönüşünde Şam yakınlarında hastalanan Konevî'yi, binek üzerinde şehre getirdiler. Bu hastalıktan orada vefat etti ve Salihıyye'de Sıfh-i Kasiyun denilen yerde defnedildi.
Eserleri: İsmail Konevî'nin, Haşiyetü Beydavî adlı tefsiri yedi cilt hâlinde basılmıştır. Ayrıca ve Sadrüşşeria'ya haşiyesi, Hafız-ı Şirazî Divanı'na ve Hadis-i erba'in'e şerhi, Dadiyye ve İlmiyye risaleleri vardır.
