İstanbul velilerinden. İsmi Abdüllatif'dir. Mahrukî de denildi. İstanbul'da doğdu. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemektedir. 1006 (m. 1597) tarihinde yüz yaşını geçmiş olarak vefat etti. Şeyh Vefa hazretleri yakınına defnedildi.
Mahruk Efendi'nin yakınına defnedildiği İstanbul'da Ebü'l-Vefa Camii.
İstanbul'da ilim ve edep öğrenip Halvetî büyüğü olarak Vefazade Dergahı'nın piri oldu. Hocalarının silsilesi Seyyid Burhaneddin, Nasih Efendi, Taceddin Karamanî olup Şihabüddin Ömer Sühreverdî'ye ulaşır. Uzun yıllar İstanbul'da irşat ile insanlara manevî terbiye vermekle meşgul oldu. Sonra Şam'a gidip orada Emevî Camii'nde vaaz ve nasihatlerde bulundu. Sonra İstanbul'a döndü ve Vefa'daki dergahta karar kıldı. Güzel hâlleriyle meşhur olup kerametleri görüldü. Daima gözü yaşlı ve mahzundu. Son zamanlarında yaptıkları dualarında; “Ya Rabbî! Beni Cehennem'inde yakma. Dünyada yak. Ahirette merhamet eyle.” buyururdu. Duası kabul edildi ve bir gece Tennur kenarında yatarken üzerine ateş düşüp çok yaşlı olması dolayısıyla bunu def edemedi ve mübarek vücutları yaralandı. Ertesi gün de vefat etti.
