Osmanlı âlimlerinden. Doksanıncı Osmanlı şeyhülislamıdır. İsmi Mehmed Kâmil olup Rumeli kazaskerlerinden Osman Efendi'nin oğludur. 1141 (m. 1728) senesinde İstanbul'da doğdu. 1215 (m. 1800)'de orada vefat etti.
Zamanının âlimlerinden aklî ve naklî ilimleri tahsil edip gerekli imtihanlarda başarı gösterdikten sonra 1155 (m. 1742)'de müderris oldu. Bazı medreselerde müderrislik yapıp talebe yetiştirdi. Kadılık mesleğine yönelip ilk olarak 1185 (m. 1771)'de Galata kadılığına tayin edildi. Arkasından Kudüs payesine nail oldu. 1191 (m. 1777)'de Mısır kadısı oldu. Aynı sene içinde Mekke-i Mükerreme kadılığına nakledildi. Bu vazifede bulunduğu sırada hac ibadetini ifa edip Sevgili Peygamberimizin mübarek kabrini ziyaret etti. 1199 (m. 1784)'te İstanbul payesine ulaştı. Bir sene sonra Nakibü'leşraflığa getirildi. Yine aynı sene içinde Anadolu payesine ulaştı. 1201 (m. 1786)'da Anadolu kazaskerliği vazifesine getirildi. Müteakiben Rumeli payesine nail oldu. 1202 (m. 1787)'de vazifeden ayrıldı. Devlet hizmetlerinden uzak olarak evinde ibadet ve taatle meşgul iken, aynı sene Şeyhülislam Mekkî Mehmed Efendi'nin vazifeden ayrılmasıyla boşalan şeyhülislamlık makamına getirildi.
Mehmed Kamil Efendi'nin bir fetvası (sağda) ve kabir taşı (solda).
1203 (m. 1788)'de bu vazifeden ayrıldı ve evinde oturmaya başladı. Daha sonra ikamet etmek üzere Keşan'a gitti. Daha sonra tekrar İstanbul'a döndü. Üsküdar'daki evinde ömrünün son günlerini ibadet ve taatle geçirirken vefat etti.
Âlim, fazıl ve güzel ahlâk sahibi olan Mehmed Kâmil Efendi'nin kaynaklarda eserine rastlanmamıştır.
Devhatü'l-meşayıh; sh. 115
İlmiyye salnamesi; sh. 560
Tarih-i Vâsıf; sh. 282
