Şafiî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi Muhammed bin Ali bin İbrahim bin Abdülkerim olup künyesi Ebü'l-Fedail'dir. Lakabı ise Fahreddin'dir. 691 (m. 1292) senesinde Mısır'da doğdu. Bu sebeple Mısrî diye tanındı. 751 (m. 1350) senesi Zilkade ayında Şam'da vefat etti.
Daha küçük yaşta iken ilim öğrenmeye başladı, İbn-i Hacib'in Muhtasar'ını on dokuz günde ezberledi. Babası ile beraber Şam'a gitti. Münteki kitabını her gün beş yüz satır olmak üzere ezberlerdi. Muhammed bin Müşerref ve birçok âlimden hadis-i şerif dinledi. Kıraat ilmini; Şeyh Musa el-Acemî'den, fıkıh ilmini; Kemaleddin İbn-i Kadı Şühbe, Şeyh Burhaneddin İbn-i Ferkah, İbnü'z Zemlekanî, İbn-i Vekîl, et-Tunusî, el-Kuhfazî'den, mantık ilmini; Şeyh Radıyyüddin ve Alaeddin el-Konevî'den, usul ilmini el-Hindî'den öğrendi. Usuli dine dair Muhassıl'ı, usul-i fıkha dair Et-Tenbih'i ve El-Müntahab'ı, ahkâma dair El-Münteka'yı okudu. İbn-i Ferkah'tan, daha yirmi üç yaşında iken icazet (diploma) aldı.
Üstün bir zekası ve kuvvetli bir hafızası vardı. Zarif ve yumuşak huyluydu. Ticaretle meşgul oldu. Çok hac etti. 715 (m. 1315)'te, ona fetva verme izni verildi. Mekke-i Mükerreme'de mücavir olarak bulundu. Çeşitli yerlerden çok kimseler gelip derslerini dinledi. Fahreddin, er-Ruhame denilen yerde ders meclisi kurup ilim ve ahlâk öğretti.
Zehebî onun hakkında: “Mısrî, fıkıh âlimi olup bu ilimde üstün dereceye yükseldi. Zamanının en zeki zatlarından idi. Kendisine gelen sıkıntı ve eziyetlere sabretti. İbn-i Rafi', İbn-i Kesir, es-Sübkî, el-İsnevî, el-Hüseynî ve birçok âlim onu överek, ilimdeki üstünlüğünü söylediler.” demektedir. Hediyyetü'l-arifîn'de bir tefsiri olduğu belirtilmektedir.
