Büyük âlim İmam-ı Şafiî hazretlerinin büyük oğlu. Künyesi, Ebu Osman'dır. 281 (m. 894) senesinde doğdu. İmam-ı Şafiî'ye, oğlunun ismi nedir, diye sorduklarında; “Ona isimler arasında en çok sevdiğim Muhammed ismini verdim.” dedi. İmam-ı Şafiî hazretleri vefat ettiği zaman, o buluğ çağına gelmişti. Bu sırada Mekke-i Mükerreme'de bulunuyordu. Üç çocuğu vardı. Birincisi, Abbas bin Muhammed bin Muhammed. İkincisi, Ebü'l-Hasan. Bu, daha sütten kesilmeden vefat etti. Üçüncüsü Fatıma'dır.
İmam-ı Şafiî'nin Muhammed isminde başka bir oğlu daha vardır. Onun künyesi, Ebü'l-Hasan'dır. Ebu Sa'id bin Yunus, onun İmam-ı Şafiî ile birlikte küçük yaşta Mısır'a geldiğini, 231 (m. 845) senesi Şa'ban ayında burada vefat ettiğini bildirmektedir.
Muhammed bin Muhammed, babasından meclislerinde bulunduğu Süfyan bin Uyeyne ve Ahmed bin Hanbel hazretlerinden rivayetlerde bulunmuştur. Ebu Osman, Cezire'de kadılık yaptı ve ders verdi. Rivayetlerde bulundu. O, Halep şehrinde de uzun müddet kalıp, kadılık yaptı.
Ahmed bin Hanbel hazretleri, Ebu Osman'a: “Ben seni üç hususiyetinden dolayı seviyorum: Birincisi, Ebu Abdullah'ın (İmam-ı Şafiî'nin) oğlu olman; ikincisi, Kureyş kabilesinden olman, üçüncüsü, Ehl-i sünnet vel-Cemaat'ten olmandır.” demiştir. Yine Muhammed bin Muhammed eş-Şafiî, Ahmed bin Hanbel'den şöyle nakleder: “Ben seher vakti altı kişiye dua ediyorum. Baban İmam-ı Şafiî de bunlardan birisidir.”