Kıraat ve Şafiî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi Muhammed Ekber bin Muhammed bin Muhammed bin Muhammed bin Yusuf el-Cezerî olup künyesi Ebü'l-Feth'tir. Büyük kıraat âlimi İbn-i Cezerî'nin oğludur. İbnü'l-Cezerî'nin çocuklarından ikisinin ismi de Muhammed olunca büyük oğluna Muhammed Ekber, küçük oğluna da Muhammed Asgar denildi. Muhammed Ekber, 777 (m. 1375) senesi Rebiulevvel ayının ikisinde, Çarşamba günü doğdu. 810 (m. 1407) senesinde Şam'da baş gösteren taun (veba) salgınında hastalanıp Şam'da vefat etti.
Babası Şeyh Muhammed Cezerî, Tabakatü'l-kurra adındaki eserinde, bu büyük oğlunu şöyle anlatır: “Büyük oğlum Muhammed, Şam'da dünyaya geldi. Sekiz yaşında Kur'an-ı Kerim'i ezberledi. Daha sonra Şatıbiyye ve Raiyye ile benim Hidaye adlı manzumemi ezberledi. Benden “Kıraat-i aşere”yi öğrenmeye başlayıp her birinde üstün maharetler gösterdi. Sonra Mısır'a gidince onu da götürdüm. Bu ilimde, asrın âlimlerinden de Kur'an-ı Kerim'i kıraat edip sonra fıkıh ve diğer ilimlerle meşgul oldu. Çeşitli ilimlerden birçok kitap ezberledi. Mesela, İmam-ı Ebu İshak'ın Tenbih ve diğer eserlerini, İbn-i Malik'in Elfiye'sini, Beydavî'nin Minhac'ını, Telhis-i Miftah'ı ve üstadı Şeyhülislam Bülkinî'nin usul-i dine (kelam ilmine) dair Minhac adındaki kitabını ve Şeyh Irakî'nin hadis ilmindeki Elfiye'sini ve daha nice kitapları ezberledi. Ezberlediklerini, asrının büyük âlimlerine birçok defa okudu ve onlar da icazet verdiler. Hocası Burhaneddin-i Enbaşî, fetva ve ders vermesi için ona izin verdi. Ben Anadolu'ya gittiğim zaman, Şam'da olan vazifelerimi o devam ettirdi. Tedrisat ve kıraat hizmetlerini o yerine getirdi. Ölünceye kadar, bu kıymetli vazife ve hizmete devam etti.”
