Meşhur hadis ve fıkıh âlimlerinden. İsmi Musa bin Davud ed-Dabbî el-Hulkanî; künyesi Ebu Abdullah'tır. Hadis ilminde yüksek bir âlim ve kuvvetli bir hatiptir. Aslen Kufelidir. Sonra Bağdat'a yerleşti. 217 (m. 832) senesinde Tarsus'ta vefat etti.
Tarsus'un eski bir gravürü. Uzun müddet Tarsus'ta kadılık (hakimlik) yapan Musa bin Davud hazretleri yine burada vefat etmişti.
Hadis âlimlerinin büyüklerinden olan Musa bin Davud el-Kufî; Cerir bin Hazım, Mübarek bin Fudale, Nafi bin Amr el-Cümehî, Yezid bin İbrahim et-Tüsterî, Malik bin Enes, Süfyan-ı Sevrî, Şu'be, Süleyman bin Bilal, Kays bin Rebi, Ebu Bekr el-Medinî, Hammad bin Seleme ve daha başka âlimlerden ilim alıp, hadis-i şerif rivayetinde bulundu. Kendisinden de, Muhammed bin Ahmed bin Ebu Halef, Ahmed bin Hanbel Haccac bin eş-Şair, Muhammed bin Muammer el-Bahranî, Muhammed bin Yahya bin Abdülkerim el-Ezdî, İsa bin Yunus et-Tarsusî, Muhammed bin Abdülcebbar el-Hemedanî, Ahmed bin Süleyman er-Rahavî ve daha birçok âlim ilim alıp, hadis-i şerif rivayet ettiler.
Musa bin Davud-ı Kufî, hadis ve fıkıh ilminde büyük bir âlimdir. Arapçayı iyi konuşur ve yazardı. İbn-i Ömer el-Musulî, İclî, Ebu Hatem, İbn-i Hibban ve daha pek çok âlim onun sika (güvenilir) bir ravi olduğunu bildirmişlerdir. İbn-i Sa'd diyor ki: “O, hadis ilminde sikadır, ölünceye kadar Tarsus'ta kadılık (hakimlik) yapmıştır.” Dare Kutnî de; “O, hadis-i şerif ilminde sikadır. Birçok eserleri mevcuttur.” dedi. Nahiv âlimlerinden Cahiz de; “O, gayet fasih (açık, anlaşılır) konuşan kuvvetli bir hatip idi.” diye bildirdi. Masisa şehrinde kadılık yaptı. Sonra Tarsus şehrine kadı oldu. Ölünceye kadar bu vazifesine devam etti.
