Fıkıh, hadis ve tasavvuf âlimi. İsmi, Muhammed bin Abdurrahman bin Muhammed bin Mes'ud el-Mes'udî el-Horasanî el-Mervezî el-Pencdehî'dir. Ebu Said ve Ebu Abdullah künyeleri vardır. Lakabı ise Taceddin'dir. Muhammed bin Abdurrahman, 522 (m. 1128) senesi Rebiulevvel ayının başında doğdu. 584 (m. 1188) senesinde Şam'da vefat etti.
Muhammed bin Abdurrahman, Horasan'da Ebu Şüca' el-Bistamî ve diğer âlimlerden ilim öğrenip, hadis-i şerif rivayet etti. Ayrıca ilim öğrenmek ve hadis-i şerif dinlemek için; Bağdat, Diyarbakır, Merv, Herat, Sicistan, Belh ve İskenderiyye'ye gitti. Kendisinden ise; Hafız Ebü'l-Hasan el-Makdisî, Hafız Ebu Ahmed Ma'mer bin et-Tacir, Ebu Ahmed bin Sekine, oğlu Muhammed ve birçok âlim ilim öğrenip hadis-i şerif rivayet ettiler.
Muhammed bin Abdurrahman, fazilet, edep ve vera sahibi bir zattı. Bağdat'tan sonra Şam'a gitti. Orada çok itibar gördü. Herkesten çok kitabı vardı. Bu kitaplarını, bulunduğu yerdeki es-Sümeysatî dergâhına vakfetti. İbn-i Hallikan onun hakkında; “Pencdehî, fıkıh âlimi, Şafiî mezhebine mensup, tasavvuf erbabı, edip, fazilet sahibi, Makamat'ı beş büyük cilt halinde şerh etmiştir.” demektedir. İbnü'n-Neccar da onun hakkında; “Fıkıh, hadis ve edebiyat ilimlerinde önde gelen âlimlerdendir.” demiştir. Şerhü'l-Makamat li'l-Harirî, ve El-İ'tibar fi nasihi ve mensuhi'l-hadis adlı eserleri bilinmektedir.
